Θα υπάρξουν καλύτερες μέρες…

Θα υπάρξουν καλύτερες μέρες είπαν,μα εγώ προτιμούσα τις δύσκολες μαζί σου. …και τώρα βρέχει,και εκνευρίζομαι. Απλά τότε στο έλεγα,ενώ τώρα δεν έχω κάποιον να το…

Τις σκέψεις μου αύριο…

Τις σκέψεις μου αύριο θα τις διαβάζουν νέοι,και μικρά παιδιά. Άλλοι σαν ιστορίες και άλλοι σαν παραμύθια. Θα αναρωτιούνται,γιατί δεν άλλαξα τον κόσμο… Θα ζουν…

Χαράζουν…

Χαράζουν οι αιώνες τα βουνά,τα κάνουν πέτρα και την ψυχή του ανθρώπου ο πόνος και οι εποχές. Και εσύ μου λες Θοδωρή γέλα, μα κοίτα…

Μία αγάπη…

Θέλω να σε πάρω αγκαλιά, να πάμε κάπου μακριά, να σου δείξω πόσο σε αγαπώ, κι πως πάντα είμαστε κοντά και σε ποθώ. Και άλλες…

Μια μέρα,μια μέρα…

Μια μέρα,μια μέρα θα τους εκδικηθώ όλους. Μα όλους. Γιατί πήγαν κόντρα στο όνειρο μου,και δεν είχαν λόγο. Γιατί είπαν ότι με αγαπούσαν,και μόνο έτσι…

Θυμάμαι εκείνα τα βράδια…

Θυμάμαι εκείνα τα βράδια βγαίναμε στο μπαλκόνι και εσύ κάπνιζες η μίλαγες με τις φίλες σου. Σε κοίταγα λίγο και έλεγα… “Κοίτα με,κοιταααααααα!!!” Και άλλοτε…

Το να ερωτευτεις…

Το να ερωτευτεις,το να δωσεις την καρδια σου,το να αγαπησεις ,το να πονεσεις,το να σπασεις τα μουτρα σου και να σε κανει χωμα ο αλλος…