::Όταν κουραστεί η ψυχούλα μου::

Θα με αναγνωρίσεις χωρίς μαλλιά,
με τα ίδια τρία σκουλαρίκια,
στο ένα μου χέρι θα κρατώ όνειρα,
στο αλλο μετάνοια – του Παραδείσου χώμα και χαλίκια.

Να κατεβείς σαν βασιλιάς,
να σηκωθείς σαν ήλιος,
να ζωντανέψει ο κόσμος όλος,
και στον Άδη ο αγαπημένος μου κήπος.

Θεέ μου μαζί μου να είσαι τιμωρός,
να είσαι και φίλος παιχνιδιάρης,
και όταν κουραστεί από τον κόσμο η ψυχούλα μου,
να έρθεις να μου την πάρεις.

-Εκ του Μέγα Θεόδωρου.