Ώρες ώρες περιμένω τη στιγμή που θα βαρεθω τα πάντα,θα κουραστώ τόσο πολύ,που θα καταδικάσω τον εαυτό μου σε ένα μέρος μακριά από όλους και όλα,μέχρι το τέλος της ζωής μου.
12790927_1035931563132152_7468942012761616649_n (1)
Πότε η ψυχή μου θα φτάσει σε εκείνο το σημείο κορεσμού,ακόμη δεν ξέρω…
 
Ίσως το μόνο που με κρατάει ακόμη εδώ,είναι οι μικρές ψυχές που τυγχάνει να συναντώ που και που,δίνουμε η μία στην άλλη κάτι,μια μικρή προσευχή η πράξη αυτή και συνεχίζουμε.
Εγώ δίνω ότι υλικό έχω χωρίς να κρατήσω τίποτα για το μέλλον,εκείνες μου δίνουν ένα χαμόγελο.
 
Πόσο πολύ αγαλιάζεται η ψυχή μου τότε!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.