Στα 30 μου χρόνια τα λιγα που κατάλαβα ήταν τα εξής(ανανέωση από πέρσι):

-Ποτε ελπιδα σε ανθρωπο.Καλως η κακώς,ειναι ανθρωπος.Παντα.
-Οσοι περιμενεις να σε σωσουν,θα σε πατησουν.Και οσους ονομασες αδυναμους (γιατι μπορει να μην ηταν “σωματωδεις”,ή να ειχαν λεφτα ή λοιπά μέσα) εκεινοι θα ειναι που θα σε βοηθήσουν οταν δεν το περιμένεις.
-Το κεντρο πρεπει να ειναι ο Θεος και η ενσαρκωση του ,ο Χριστος.
-Να κάνεις στους αλλους,οτι θα ηθελες να κανουν σε εσενα.
-Κανεις οτι μπορεις,με νυχια και με δόντια αλλα με αξιοπρέπεια,και οτι δεν μπορείς το κάνει ο Παράκλητος.
-Δεν χρειάζεσαι κανέναν λόγο να βοηθήσεις κάποιον.
-Στην πορεία της ζωής σου όταν αποφασίσεις να παίξεις ότι έχεις με μεγάλο ρίσκο,οι οικείοι θα σε εγκαταλείψουν μα θα βρεις την ελευθερία που θες.Θα κάνεις μεγάλη χάρη στον εαυτό σου, αφού ολοι όσοι δεν σεβάστηκαν το όραμα σου στην επιτυχία του δεν θα είναι εκεί.
-Ανάμεσα σε όλο το χάος του κόσμου πάντα θα ελκύεις και θα ελκύεσαι από αυτό που ο ίδιος είσαι.Στις σχέσεις των ανθρώπων ,οι θεμελιώδεις διαφορές στην θέαση του κόσμου απωθούν,δεν ελκύουν.
-Να βοηθάς εκείνους από τους οποίους δεν θα έχεις ποτέ κανένα κέρδος. Όπως είπε και Εκείνος “Όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, έτσι ακριβώς να συμπεριφέρεστε κι εσείς σ’ αυτούς. 32Γιατί, αν αγαπάτε αυτούς που σας αγαπούν, ποια εύνοια περιμένετε από το Θεό; Αφού και οι αμαρτωλοί αγαπούν αυτούς που τους αγαπούν. 33Κι αν κάνετε καλό σ’ αυτούς που σας κάνουν καλό, ποια εύνοια περιμένετε από το Θεό; Και οι αμαρτωλοί το ίδιο κάνουν. 34Αν δανείζετε σ’ όσους ελπίζετε να σας τα επιστρέψουν, ποια εύνοια περιμένετε από το Θεό; Και οι αμαρτωλοί δανείζουν στους ομοίους τους για να τα πάρουν πίσω.”
-Αυτά.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *