Ο λόγος για τον οποίο είμαι τελείως ξένοιαστος…

Ο λόγος για τον οποίο είμαι τελείως ξένοιαστος, δεν με απασχολεί σχεδόν ποτέ τιποτα, που δεν αγχώνομαι, που δεν φοβάμαι κανέναν άνθρωπο, που φαινομενικά είμαι χαοτικός και το απολαμβάνω, που δεν έχω να αποδείξω τίποτα και σε κανέναν, που κοιμάμαι σαν ζώο χωρίς σκοτούρες αλλά και επί της ουσίας απλά ζω για την κάθε μέρα είναι ένας και μόνο :

Είμαι σίγουρος ότι κάθε μέρα είναι η τελευταία μου, ότι κάθε μέρα ο Θεός μου χτυπάει την πόρτα μου ρωτώντας με τι έχω κάνει, και από στιγμή σε στιγμή όλα μπορούν να είναι η τελευταία μου ανάσα.

Και δεν φοβάμαι ούτε με νοιάζει γιατί απλά προσπαθώ να είμαι έτοιμος. Να είμαι όσο πιο έτοιμος μπορώ – απόλυτα δεν είναι κανείς.

Γιατί έχω συγχωρέσει καθίκια που έπρεπε να τους λιώσω τον λαιμό, γιατί έπρεπε να στείλω στον διάολο κάποιους που τον δικό μου λόγο ερμήνευσαν κατά το συμφέρον τους ξεχνώντας τον δικό τους, γιατί μέχρι σήμερα τιμάω με όλη μου την υπομονή την πρωινή προσευχη “Και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών,

ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών.”…

Ελπίζω αν ποτέ ζητήσω οφειλές πίσω, να πεθάνω εκείνη την στιγμή για να μην πάρω τίποτα πίσω. Για πολλούς λόγους δεν αξίζει.

Ο δάσκαλος μου μου έμαθε να μισώ την αμαρτία αλλά όχι τον αμαρτωλό. Και αυτό μου φτάνει.

Η ζωή είναι μικρή, κάνει κύκλους και δυστυχώς πολλοί θα την πατήσουν. Όσοι νομίζουν ότι μόνο θα γαμανε και θα δέρνουν, δυστυχώς εθελοτυφλουν, ας κοιτάξουν λίγο δίπλα…

Αυτα.

Εκ του Μέγα Θεοδωρου.
11/7/2018

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.