::Κάπου εκει, εσύ και εγώ::

Και εκεί καθόμασταν εσύ και εγω,
κοιτώντας τον ουρανό χωρίς να μιλάμε.

Αναπολώντας τις εποχές που οι άνθρωποι ήμασταν αθάνατοι,
δεμένοι από αυτό που χάθηκε και εκείνο που θα ερχόταν.

Ο κόσμος γύρω μας βουβός συνάμα κενός,
μιλούσε και τραγουδούσε για την αγάπη και τον έρωτα,
μα τίποτα από αυτά δεν έβρισκαν,
καταδικασμένοι να μην τα ζήσουν ποτέ.

Και εμείς οι δύο δεν μιλούσαμε για αυτά,
ούτε τραγουδούσαμε για αυτά,
μα μόνο σου έδειχνα τα αστέρια και τα φεγγάρια που έφτιαχνα τις νύχτες,
εσύ με ρωτούσες τα ονόματα τους και τις ηλικίες τους.

Τι να συζητήσουμε αφού όλα έδειχναν τον έρωτα μας…

(ΜΘ 12/2/2018)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.