::Από στάχτη::

Είμαστε δύο ξένοι,

από στάχτη φτιαγμένοι,

από κάπου μακριά δεμένοι,

και τόσα έτη στο μεταξύ χαμένοι.

Από στάχτη δάκρυα πάντα κυλάνε,

τα σώματα μας χώρια δεν θα ενωθούν ποτέ ξανά και πονάνε,

περάσαν τα χρόνια – μόνο σιωπές έμειναν στο σκοτάδι να τραγουδάνε,

ίσως κάποια στιγμή αλλάξει και ζήσουμε ξανά μα το πρόσωπο σου ξεχνάω…δεν θυμάμαι.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.