Κάποτε, αιώνες πριν, περπατούσα με 3 από τους ακλουθους μου σε μία έρημο. Τότε ένας από αυτούς σταμάτησε και με ρώτησε: “Μέγα δάσκαλε, αναρωτιέμαι… τι γίνεται σε αυτόν τον κόσμο?”

“Τι θες να πεις? Φανέρωσε μου την σκέψη σου…” τον ρώτησα.

“Να, υπάρχει παντού αδικία. Τύρανοι βασιλεύουν, άνρθωποι υποφέρουν. Κανένας απλός άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να αλλάξει αυτό. Και αναρωτιέμαι, υπάρχει δικαιοσύνη? Υπάρχει τιμωρία?

και εάν υπάρχει, ποιός θα την αποδώσει?”

Τότε γύρισα, κοίταξα έναν προς έναν τους ακόλουθους μου, και τους είπα…

“Πολλοί ήταν θνητοί μου έκαναν την ίδια ερώτηση μέσα από του αιώνες. Εντούτις, μία ήταν πάντα η απάντηση. Εδώ είναι η δικαιοσύνη, εδώ είναι και η τιμωρία. Εδώ, μέσα σε εμένα.”

Εκείνο το βράδυ, έπεσε η Ατλαντίδα…

Sympozium

Next Post Previous Post