Αν και αυτό στην προκειμένη είναι μάλλον κομπλιμέντο, διότι είστε η χειρότερη μορφή ζωής πάνω στον πλανήτη μου.   Αυτή την φορά μου την “έδωσε” στα νεύρα κάτι άλλο:

Υπάρχουν που λέτε κάτι άτομα (μπάζα) που δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν και ξημεροβραδιάζον ται μπροστά στο PC τους. Τώρα θα μου πείτε κακό είναι αυτό? Αυτό από μόνο του όχι, το θέμα πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Ότι μπαίνουν σε Forums & Chat rooms, και μας ζαλίζουν λέγοντας αλλά και γράφοντας μαλακίες. Για ποίον λόγο το κάνουν αυτό και ποιες οι προθέσεις τους? Τι καταφέρνουν? Και τέλος σε ποια κοινωνική τάξη ανήκουν? Όοοολες αυτές τις απορίες θα σας τις λύσω εδώ και τώρα (θέλετε δεν θέλετε) έτσι ώστε τους συναντήσετε στον δρόμο να τους σπάτε την μάπα πριν πούνε καμιά μαλθακότητα.

Λόγοι που το κάνουν αυτό:

-Δεν έχουν ζωή. (Βλέπε usernames σε στυλ Νεκρή, DeadMeat, κτλ)

-Δεν έχουν φίλους, διότι τους παράτησαν όλοι επιδή είναι σπαζοκλαμπάνιες . Έτσι την πληρώνουμε όλοι εμείς που δεν φταίμε σε τίποτα. Να σημειωθεί ότι αν τους το αναφέρεις (το ότι δεν έχουν φίλους κτλ) θα σου πουν ότι είναι μια χαρά έτσι όπως είναι τώρα, αλλά περίπου 10 λεπτά αργότερα (σύμφωνα με τις επιστημονικές μετρήσεις της ομάδας μου) θα σε ζαλίσουν με βλακείες σε στυλ “Είμαι μόνος”, “Θέλω να αυτοκτονήσω” κτλ…

Πως αντιμετωπίζουμε τέτοια συμπεριφορά? Δύσκολα, είναι η αλήθεια! Εντάξει, στην 2η περίπτωση μπορείτε να πείτε κάλλιστα “Κάνε το, μην φοβάσαι!” και τελειώσαμε. Πάντως να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, διότι μπορεί να σας ζητήσει να αυτοκτονήσετε μαζί!

Continue reading...

Κάποτε, αιώνες πριν, περπατούσα με 3 από τους ακλουθους μου σε μία έρημο. Τότε ένας από αυτούς σταμάτησε και με ρώτησε: “Μέγα δάσκαλε, αναρωτιέμαι… τι γίνεται σε αυτόν τον κόσμο?”

“Τι θες να πεις? Φανέρωσε μου την σκέψη σου…” τον ρώτησα.

“Να, υπάρχει παντού αδικία. Τύρανοι βασιλεύουν, άνρθωποι υποφέρουν. Κανένας απλός άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να αλλάξει αυτό. Και αναρωτιέμαι, υπάρχει δικαιοσύνη? Υπάρχει τιμωρία?

και εάν υπάρχει, ποιός θα την αποδώσει?”

Τότε γύρισα, κοίταξα έναν προς έναν τους ακόλουθους μου, και τους είπα…

“Πολλοί ήταν θνητοί μου έκαναν την ίδια ερώτηση μέσα από του αιώνες. Εντούτις, μία ήταν πάντα η απάντηση. Εδώ είναι η δικαιοσύνη, εδώ είναι και η τιμωρία. Εδώ, μέσα σε εμένα.”

Εκείνο το βράδυ, έπεσε η Ατλαντίδα…

Sympozium

Continue reading...

Ναί, καλά, σας πιστέψαμε ότι υπάρχει. Καμιά φορά αναρωτιέμαι: Ρε μπας και έχουν δίκιο τα κομμούνια, και λένε ότι σε ένα σκατά κράτος δεν μπορεί να υπάρξει σωστό σύστημα δικαιοσύνης?

Αφορμή 2 γεγονότα, το πρώτο έχει να κάνει με θνητούς (εσάς) και το άλλο με μαϊμούδες (εμένα).

Γεγονός 1ον.

Έτυχε που λέτε να πέσει στην αντίληψη μου, ένα δικαστίριο που γινόταν για να απολυθούν κάτι καθηγητές σε ένα σχολείο για ΑΜΕΑ (Άτομα με ειδικές ανάγκες, ζώα!).

Το ωραίο ήταν, ότι ο δικαστής είχε ένα ιστορικό αποφάσεων οι οποίες ήταν πάντα κατά των εργαζομένων. Εκείνη ακριβώς την περίοδο, τα μην -πω- υπουργεία αποφάσισαν και έδωσαν εντολή σε όλα τα δικαστήρια ότι υποθέσεις έχουν να κάνουν με εργαζόμενους και τα δικαιώματα τους, να βγαίνουν κατά αυτών. Ποιο είναι το γελοίο στο όλο πράγμα?

Ο συγκεκριμένος κύριος (που ο Διάβολος τον έκανε δικαστή) τα πήρε στο κρανίο και άρχησε να βγάζει όλες τις υποθέσεις υπέρ των εργαζομένων. Τι να πούμε και εμείς… Σκατά στα μούτρα του του άστο-άλλη- φορά.

Continue reading...

Με ζαλήσανε πάλι. Όλοι αυτοί οι δήθεν φίλοι, που μια ολόκληρη ζωή σε γράφουν, μα όταν θέλουν κάτι σου σπάνε… ας μην πω τι, για να τους

κάνεις τα χατίρια. Και μετά σου λένε “Χάθηκες… Δεν παίρνεις κανένα τηλέφωνο.”

Ναί, σίγουρα. Αν σκεφτεί κανείς ότι ο μόνος που παίρνει συνέχεια τηλέφωνο είμαι εγώ.

Φλώρια. Και ύστερα λένε “Ο Embrance είναι καλό παιδάκι…”

Διάλογος:

” Γιατί δεν έχεις παρέες?”

“Δεν μου αρέσει να συναναστρέφομαι με ανθρώπους…”

” Και με ποιόν δηλαδή προτημάς?”

“Με το κοτοπουλάκι μου. Ποιό πολλά καταλαβαίνει αύτο παρά εσείς…”

” Εεεε…Οκ…”

” (Από μέσα μου) Ψώφα…”

Αρπάχτε ένα τραγούδι…

Kids Aren’t Alright

Continue reading...

Όλη την εβδομάδα πάλευα να κάνω σωστά τον κανόνα που μου έβαλε ο πνευματικός μου. Σχεδόν τα κατάφερα, δεν είναι και δύσκολο αλλά είναι πιστεύω κυρίως θέμα συνήθειας. Άρχισε σιγά σιγά να μου αρέσει. Αν και από αρχαία δεν καταλαβαίνω γρι, εντούτοις καταλαβαίνω τι λέει η προσευχή. Μάλλον μιλάει στην σκοτεινή και παγωμένη καρδιά μου άμεσα, με τρόπο μυστήριο! Καλά λέει ο πνευματικός μου τελικά….Βγήκα λοιπόν χθες το βράδυ πάλι, κάτω από το φως του φεγγαριού. Και ενώ στην αρχή νόμιζα ότι δεν θα έχω την δύναμη, πονάγανε βλέπετε πόδια, χέρια και μέση (και καλά τα χεριά και τα πόδια από την γυμναστική μέση γιατί? μάλλον από το κρύο…)με το που ξάπλωσα στριφογύριζα επί μια ώρα ώσπου πήγε 2.Λεω ωπ, η ώρα μου. Σηκώθηκα ντύθηκα και την έκανα. Δεν έφαγα ούτε ήπια αυτό το βράδυ, για θέλησα να κοινωνήσω ην επόμενη(σήμερα δηλαδή) αλλά δεν με χάλασε και όλας. Μια χαρά, ο Θοδωρίκας αντέχει. Τώρα τις τελευταίες εβδομάδες προσπαθώ να ξεφορτωθώ κάτι κουσούρια που έχω που με κρατάνε πολύ πίσω, αλλά δεν πολύ πάει καλά το πράγμα. Λέω να ξεκόψω από όλους και όλα για τις επόμενες 2 εβδομάδες, με εξαίρεση τα πράγματα που πρέπει να γίνουν(Αγγλικά, χοροί, και ECDL) επειδή…τα πληρώνω! :Ρ. Ναι ξέρω, ο ΜΘ έχει και κοσμικές ανησυχίες? Μπαααα…Θα κάνω λοιπόν ένα διάλλειμα να επεξεργαστώ λίγο ακόμη τον εαυτό μου, γιατί δεν βλέπω φως στο τούνελ, σε αντίθεση με την Νικολουλη! :Ρ. Καθόμουν και σκεφτόμουν κάποια θέματα περί τιμής, επιδή βασικά διαφωνώ με μια που δεν ξέρει γρι (:ΡΡΡΡΡ) και λέω ρε με πρόσχημα την τιμή και κουραφέξαλα το τι έχει γίνει σε τούτο τον κόσμο δεν περιγράφεται!!! Και πάλι με πρόσχημα το Θεό πόσοι σφαγιάστηκαν! Και τέλος με πρόσχημα την αγάπη πόσοι (και πάλι) πέθαναν. Πήρανε οι άνθρωποι τις καθαρές και αγνές έννοιες και τις κάνανε σαν τα μούτρα των δαιμόνων. Σκότα δηλαδή. Καμία φορά λέω, σε τούτον τον κόσμο πιάνουν οι κατάρες , δεν πιάνουν όμως οι ευχές. Έτσι το έχουμε κάνει εμείς δηλαδή, αντί να ζητάμε το καλό, προτιμάμε το κακό. Το ψεύδος είναι καλό λέει, σε κάνει και έχεις τα πάντα. Και θέσεις δημοσίου με λίγη ρουφιανιά, και οποίον θες έχεις του χεριού σου και ανεβάζεις και το ΕΓΩ σου! Αυτό το ΕΓΩ μας έχει να-μην-πω-τι-κάνει. Όλοι ξέρουν ότι αν βάλεις το ΕΓΩ σου πάνω από το ΕΣΥ, δεν βλέπουμε προκοπή. Μπορεί ο εγωιστής να έχει πνευματική πρόοδο και να βελτιώσει και τους γύρω του? ΟΧΙ, και αυτό δεν είναι θέμα συζήτησης. Έχει αποδεχτεί εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες φόρες μέσα από την ιστορία του κόσμου. Από το ΕΣΥ και όχι το ΕΓΩ, βγαίνει και η ταπεινότητα (ναι ξέρω, κοιτά ποιός μίλησε). Και πολύ αμφισβητούν την αρετή αυτή. Εδώ ο ΘΕΟΣ ο ίδιος ενσαρκώθηκε, έπλυνε τα πόδια των μαθητών του, και σταυρώθηκε για εμάς. Ταπεινώθηκε ο Θεός, παραδειγματίστηκαν τότε οι Άγγελοι και κατάλαβαν λέει την διάφορα τους από τους δαίμονες και ποιός είναι ο σωστός δρόμος. Και εμείς που είμαστε χώμα και σερνόμαστε είμαστε υπερόπτες, και ενώ είμαστε στο ίδιο επίπεδο με όλους τους άλλους, να ταπεινωθούμε και λίγο μην τυχόν! Ο Θεός ναι να ταπεινωθεί για εμάς, Αυτός δεν μας έχει ανάγκη αλλά πάλι είδατε τι έχει κάνει και τι κάνει συνεχεία για εμάς? Εμείς Τον έχουμε ανάγκη αλλά μην πούμε Θεέ μου έκανα λάθος. Βοήθησε δείξε μου τον δρόμο Σου. Πρέπει να το απαιτήσουμε! Ούτε αίτηση να κάναμε! Ουφ, δεν λέω άλλο τέτοια, κουράζομαι και νευριάζω και ναι μεν έχω πολύ υπομονή και επίμονη (χαρισματικά μου δίνονται αυτά) αλλά καταντά και γελείο καμιά φορα. Ποιος τα διαβάζει αυτά? Κάνεις, και αν τα διαβάσει κάποιος, ε θα πεί τι λέει ο κοπανάκος ο Εμβρανσιδας πάλι? Σήμερα κοινώνησα και είμαι πολύ καλύτερα, γέμισε το ρεζερβουάρ. Ώρα να δώσουμε άλλη μια μάχη, για να δούμε ποσά τανγκαλακια θα δείρω αυτήν την φορά…  

Continue reading...

Και να είμαστε πάλι. Καθόμουν και σκεφτόμουν το εξής: Ζούμε όντως σε ένα κόσμο όπου όλους τους κανονικούς τους έχουν κλεισμένους μέσα και όλοι οι τρελοί είναι έξω. Έχουμε φτάσει στο σημείο του να έχεις όνειρα ισοδυναμεί με τρέλα.

Αν πεις σε κάποιον “Κοιτώ τον ουρανό το βράδυ και του μιλώ.” στάνταρ θα σε πει τρελό. Αν είναι μάλιστα συγγενής

θα μιλήσει και σε άλλους να σε πάνε σε κάνα τρελόγιατρο (το έχω ζήσει από πρώτο χέρι). Αλλά βλέπετε δεν είναι τρέλα να θες

να μαζεύεις συνέχεια λεφτά. Δεν είναι τρέλα να θες να αγοράσεις και να εξουσιάζεις τον κόσμο όλο. Δεν είναι τρέλα να είσαι

πολιτικός και να βγαίνεις να λες ότι ο Θεός σου είπε να βομβαρδίζεις και να σκοτώνεις στο Όνομα Του. Όχι αυτά είναι νορμάλ πράγματα. Αν προσπαθήσεις να βελτιώσεις τον κόσμο πάλι τρελό θα σε πουν. Γιατί να κοπιάσεις? Γιατί να μην γίνεις και εσύ ένα με τα κακά και άσχημα, σαν “αυτούς” δηλαδή? Αλλά δεν φταίνε μονό αυτοί. Φταίμε και εμείς, που δεν τους δίνουμε μια καλή κλωτσιά να σκάσουν να ησυχάσουμε και να ζήσουμε ήσυχα και ωραία. Ε είμαστε άξιοι της μοίρας λοιπόν. Δόξα το Θεό υπάρχουν άτομα μακρόθυμα και εκεί που εμείς λακίζουμε με την συμπεριφορά και τα πιστεύω μας εκείνοι στέκουν και κρατάνε γερά. Αλλιώς ο κόσμος θα είχε καταστραφεί αιώνες τώρα. Το ζήτημα είναι ότι λιγοστεύουν διαρκώς.Τι κάνουμε λάθος? Διαπαιδαγώγηση είναι η λέξη.Όχι με την μορφή του σχολείου αλλά της ηθικής.Λέει η ίδια δασκάλα που είχα στην 1η τάξη του Γυμνασίου συνεχίζει να κάνει τα ευτράπελα της.Πρόσφατα σχεδόν πλάκωσε ένα παιδί μέσα στην τάξη.Μετά ο παιδί τα “παίρνει στο κρανίο”,και όσο μεγαλώνει απεχθάνεται τους δάσκαλους και γενικά την μόρφωση.Έρχεται μετά η…”εκπαιδευτικός” αυτή και λέει “κωλόπαιδα όλα τους.Πως τα έχουν κάνει η γονείς τους!”.Κοίτα αυθάδεια!Όχι μόνο προκαλεί την ζημιά,άλλα κατηγορεί και την φορτώνει σε άλλους!Είχα παρόμοιες εμπειρίες προσωπικές και εγώ αλλά λέω δώσε τόπο στην οργή.Ο καθένας όπως σπείρει τέτοιο καρπό θα λάβει.Αν όχι σε αυτήν την ζωή,δυστυχώς για αυτούς υπάρχει και επόμενη…

Υπάρχουν βεβαία και καλά πράγματα,απλά δυσκολευόμαστε να τα δούμε,μας έχουν…μαυρίσει τα μάτια της ψυχής μας.Γιαυτό λέω,ότι που και που χρειάζεται ένα ταρακούνημα,να έχουμε και λίγη ταπεινότητά να μην σκουριάζει η ψυχή.Στο Προσευχητάριο λέει “ο εν υψηλής κατοίκων και τα ταπεινά εφορών”.Φανταστείτε ο Θεός ασχολείται τόσο με εμάς,και μας προσέχει τόσο,την παραμικρή λεπτομέρεια της ζωής μας.Και δεν μας Έχει ανάγκη.Και εμείς που είμαστε χώμα ουσιαστικά,βασικά στοιχεία φύσεως,νομίζουμε ότι είμαστε βουνά.Δεν κοιτάμε κάτω τον συνάνθρωπο μας.Είμαστε λέει ανώτεροι.Από πια άποψη?Ναι η βλακεία μας είναι τόσο ανώτερη που δεν καταλαβαίνουμε που πάνε τα 4,και έχουμε χάσει το παιχνίδι χωρίς καν να παίξουμε!Ο φίλτατος Πινόκιο μικρότερη μύτη από εμάς έχει!Κάθομαι αυτόν τον καιρό και κάνω το τεστ ΜΕΝΣΑ(Την έκδοση για περί αντιλήψεως,ιδιοφυΐας κτλ)και συμπέρανα αυτό που ήδη ήξερα:Είμαι καλός σε όλα μέχρι στιγμής αλλά δεν ξεχωρίζω σε κάτι.(Ίσως στην τεμπελιά,λολ)Μου αρέσει να γράφω.Το έχω προσέξει τα τελευταία 2 χρόνια,αλλά κυρίως αυτό το εξάμηνο.Αλλά κάθε φορά που πάω να γράψω το μυαλό μου αδειάζει!Δεν μου…κατεβαίνει κάτι.Το μόνο σίγουρο είναι ότι μπορώ να γράψω τα συναισθήματα μου και τις αισθήσεις μου,αλλά για την σκέψη άστο καλύτερα!Τρεις λαλούν,εγώ χορεύω!Παρατήρησα πάλι ότι όταν αρχίζω α πολλά πάρε δώσε με άλλους χάνομαι από τον εαυτό μου,χάνω τον ηρμο και την ρυθμό μου.Ένα τραγούδι έλεγε:…A twisted state of mind,torn between two worlds,the one which the new me hates and the other that is coming true.The power is unleashed they perish at my gaze,but am I really in control or am I just a slave?…Έτσι και εγώ,όλο ο τελευταίος χρόνος με έκανε και άλλαξα.Προς ο καλύτερο πιστεύω,αλλά κάποια κομμάτια μου έχουν μια τάση προς το σκοτάδι και κάνω ότι μπορώ να το αποφύγω.και δεν είναι τόσο η μάχη δύσκολη,αλλά προκειμένου να πετύχω αυτό που θέλω έχω δυο επιλογές:Είτε να βρω ένα άτομο να με στηρίζει και να το στηρίζω,είτε να πάρω τα βουνά και τα λαγκάδια όπου εκεί θα έχω όλη την άνεση να δώσω την μάχη χωρίς κανέναν εμπλεκόμενο.Ένα που με φοβίζει είναι το ότι εγώ είχα συνηθίσει την μοναξιά τόσα χρόνια και δεν μου φαίνεται και πολύ παράξενο.Το χειρότερο με την μοναξιά είναι ότι συνηθίζετε…και μετά αγγουριά(το λέω όσο πιο κόσμια μπορώ).Είδα και έπαθα να αρχίσω να έχω επαφές πάλι με ανθρώπους,όχι ότι με χάλασε αλλά πάλι επειδή δεν έχω κρυφά,μυστικά κτλ έφαγα τα μούτρα μου.Και μετά όσα έγιναν το καλοκαίρι,εν εμοι εταράχθει η καρδιά μου.Και εκεί με χτύπησε και το τανγκαλάκι “Τι τους θες αυτούς?Εσύ άγιος είσαι!Άντε πάνε στα βουνά!”.Πάλι καλά μπορώ και ξεχωρίζω λίγο πολύ πια σκέψη είναι δική μου και πια όχι και του λέω “Ρε βρωμερό,εγώ άγιος δεν είμαι!!θα σε πιάσω όμως μια μέρα,και να δω που θα πας.Σαν τον γέρων Ιάκωβο κάτω θα σε πατήσω!”.Πάει και τούτο.Έκατσα και κοίταξα τις φώτο από τότε που ήμουν μικρο ζουλάπι μέχρι και το τέλος(οι πιο πρόσφατες φώτο μου είναι 4 ετών.Δεν μου αρέσει να βγάζω φώτο με έμενα μέσα.Το θεωρώ γελοίο.Γιατί να αποτυπώνω τις στιγμές πάνω σε κομμάτια χαρτιού και όχι στην καρδιά?Μέγα λάθος των ανθρώπων…)και συγκινήθηκα.Αν και σε γενικές γραμμές ποτέ δεν είχα κάποιο πρόβλημα στην ζωή μου,έπρεπε να περάσουν 21 χρόνια για να το καταλάβω.Για να καταλάβω πόσο καλά είναι όλα στην βαρετή ζωή μου,με εξαίρεση βέβαια κάποια πράγματα,αλλά δεν είμαι πλεονέκτης.ακόμη και τα στραβό που μου έτυχαν εγώ τα έκανα έτσι.Καλά να πάθω λοιπόν,ώστε να μάθω.Μου την δίνει στα νεύρα όταν γράφω έτσι,με μικρές σχεδόν μονοκόμματες προτάσεις.Αλλά έτσι βγαίνει καλύτερα,έχει και κάποιο νόημα μάλλον(για οποίον το καταλάβει!:Ρ).Είναι πρωί,πάω να κάνω τον Κανόνα μου,και ύστερα θα κάνω ένα περίεργο ταξίδι.

Continue reading...

Όλη την εβδομάδα πάλευα να κάνω σωστά τον κανόνα που μου έβαλε ο πνευματικός μου. Σχεδόν τα κατάφερα, δεν είναι και δύσκολο αλλά είναι πιστεύω κυρίως θέμα συνήθειας. Άρχισε σιγά σιγά να μου αρέσει. Αν και από αρχαία δεν καταλαβαίνω γρι, εντούτοις καταλαβαίνω τι λέει η προσευχή. Μάλλον μιλάει στην σκοτεινή και παγωμένη καρδιά μου άμεσα, με τρόπο μυστήριο! Καλά λέει ο πνευματικός μου τελικά….Βγήκα λοιπόν χθες το βράδυ πάλι, κάτω από το φως του φεγγαριού. Και ενώ στην αρχή νόμιζα ότι δεν θα έχω την δύναμη, πονάγανε βλέπετε πόδια, χέρια και μέση (και καλά τα χεριά και τα πόδια από την γυμναστική μέση γιατί? μάλλον από το κρύο…)με το που ξάπλωσα στριφογύριζα επί μια ώρα ώσπου πήγε 2.Λεω ωπ, η ώρα μου. Σηκώθηκα ντύθηκα και την έκανα. Δεν έφαγα ούτε ήπια αυτό το βράδυ, για θέλησα να κοινωνήσω ην επόμενη(σήμερα δηλαδή) αλλά δεν με χάλασε και όλας. Μια χαρά, ο Θοδωρίκας αντέχει. Τώρα τις τελευταίες εβδομάδες προσπαθώ να ξεφορτωθώ κάτι κουσούρια που έχω που με κρατάνε πολύ πίσω, αλλά δεν πολύ πάει καλά το πράγμα. Λέω να ξεκόψω από όλους και όλα για τις επόμενες 2 εβδομάδες, με εξαίρεση τα πράγματα που πρέπει να γίνουν(Αγγλικά, χοροί, και ECDL) επειδή…τα πληρώνω! :Ρ. Ναι ξέρω, ο ΜΘ έχει και κοσμικές ανησυχίες? Μπαααα…Θα κάνω λοιπόν ένα διάλλειμα να επεξεργαστώ λίγο ακόμη τον εαυτό μου, γιατί δεν βλέπω φως στο τούνελ, σε αντίθεση με την Νικολουλη! :Ρ. Καθόμουν και σκεφτόμουν κάποια θέματα περί τιμής, επιδή βασικά διαφωνώ με μια που δεν ξέρει γρι (:ΡΡΡΡΡ) και λέω ρε με πρόσχημα την τιμή και κουραφέξαλα το τι έχει γίνει σε τούτο τον κόσμο δεν περιγράφεται!!! Και πάλι με πρόσχημα το Θεό πόσοι σφαγιάστηκαν! Και τέλος με πρόσχημα την αγάπη πόσοι (και πάλι) πέθαναν. Πήρανε οι άνθρωποι τις καθαρές και αγνές έννοιες και τις κάνανε σαν τα μούτρα των δαιμόνων. Σκότα δηλαδή. Καμία φορά λέω, σε τούτον τον κόσμο πιάνουν οι κατάρες , δεν πιάνουν όμως οι ευχές. Έτσι το έχουμε κάνει εμείς δηλαδή, αντί να ζητάμε το καλό, προτιμάμε το κακό. Το ψεύδος είναι καλό λέει, σε κάνει και έχεις τα πάντα. Και θέσεις δημοσίου με λίγη ρουφιανιά, και οποίον θες έχεις του χεριού σου και ανεβάζεις και το ΕΓΩ σου! Αυτό το ΕΓΩ μας έχει να-μην-πω-τι-κάνει. Όλοι ξέρουν ότι αν βάλεις το ΕΓΩ σου πάνω από το ΕΣΥ, δεν βλέπουμε προκοπή. Μπορεί ο εγωιστής να έχει πνευματική πρόοδο και να βελτιώσει και τους γύρω του? ΟΧΙ, και αυτό δεν είναι θέμα συζήτησης. Έχει αποδεχτεί εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες φόρες μέσα από την ιστορία του κόσμου. Από το ΕΣΥ και όχι το ΕΓΩ, βγαίνει και η ταπεινότητα (ναι ξέρω, κοιτά ποιός μίλησε). Και πολύ αμφισβητούν την αρετή αυτή. Εδώ ο ΘΕΟΣ ο ίδιος ενσαρκώθηκε, έπλυνε τα πόδια των μαθητών του, και σταυρώθηκε για εμάς. Ταπεινώθηκε ο Θεός, παραδειγματίστηκαν τότε οι Άγγελοι και κατάλαβαν λέει την διάφορα τους από τους δαίμονες και ποιός είναι ο σωστός δρόμος. Και εμείς που είμαστε χώμα και σερνόμαστε είμαστε υπερόπτες, και ενώ είμαστε στο ίδιο επίπεδο με όλους τους άλλους, να ταπεινωθούμε και λίγο μην τυχόν! Ο Θεός ναι να ταπεινωθεί για εμάς, Αυτός δεν μας έχει ανάγκη αλλά πάλι είδατε τι έχει κάνει και τι κάνει συνεχεία για εμάς? Εμείς Τον έχουμε ανάγκη αλλά μην πούμε Θεέ μου έκανα λάθος. Βοήθησε δείξε μου τον δρόμο Σου. Πρέπει να το απαιτήσουμε! Ούτε αίτηση να κάναμε! Ουφ, δεν λέω άλλο τέτοια, κουράζομαι και νευριάζω και ναι μεν έχω πολύ υπομονή και επίμονη (χαρισματικά μου δίνονται αυτά) αλλά καταντά και γελείο καμιά φορα. Ποιος τα διαβάζει αυτά? Κάνεις, και αν τα διαβάσει κάποιος, ε θα πεί τι λέει ο κοπανάκος ο Εμβρανσιδας πάλι? Σήμερα κοινώνησα και είμαι πολύ καλύτερα, γέμισε το ρεζερβουάρ.

2346974815_5ab105b406.jpg

Ώρα να δώσουμε άλλη μια μάχη, για να δούμε ποσά τανγκαλακια θα δείρω αυτήν την φορά…  

Continue reading...

Καμία φορά σκέφτομαι ότι μαλακία έκανα στα 18 μου που δεν έμεινα στο Αγ.Όρος όταν πήγα εκεί…Δεν ξέρω τι θα κάνω,και ο λόγος που δεν πήγα ακόμη(ήταν να πάω αρχές Ιουλίου)είναι ότι πιστεύω ότι αν ξαναπάω θα μείνω,αν όχι για πάντα για αρκετό καιρό.Κάποιοι ακόμη τα είπαν ψιλό ωμά τα θέματα περί των ανθρωπίνων σχέσεων κτλ αλλά έχουν πολύ δίκιο…θα πούνε άλλοι,άνθρωποι είμαστε λάθη κάνουμε.Αλλά κάποια παραείναι χοντρά(κερατώματα,και τα συναφή).Και πιστεύω ότι για να μάθετε οι άνθρωποι να εκτιμάτε ότι έχετε,σωματικό και ψυχικό,χάρισμα και ελάττωμα θα πρέπει να φάτε τα μούτρα σας και να κάτσετε στα αυγά σας.και ενώ πολλοί μαθαίνουν άλλοι πάλι εκεί:να χτυπάνε με το κεφάλι τον τοίχο μέχρι να μείνουν στον τόπο!

Αυτό είπε ο Μέγας Θεόδωρος και για ακόμη μια φορά αναχώρησε για τα βάθη των αρχαίων βουνών όπου μόνο εκεί τον δέχονται τα αρχαία πνεύματα του δάσους,εκεί όπου συζητάει μαζί τους τα μεγαλύτερα μυστήρια αυτού του σύμπαντος…

 

Continue reading...