Το σώμα της είναι απαλό,πολύ καιρό έχει κοιμηθεί,περιμένοντας με αγωνία και φλεγόμενη καρδιά να έρθει αυτή η στιγμή…

Την είδα κάτω από εκείνο το κόκκινο φεγγάρι,δόξα σε όλο της τπ μεγαλείο και τότε ήρθε η στιγμή,το πάθος της να νιώσω και με το δικό μου να ενωθεί κορμί…

disney-dress-dresses-pink-sleeping-beauty-viona-art-Favim.com-50775

Τα μάτια της φώτισαν με πλησίασε,σιγή.Μα την κυρίευσε η αμαρτία και μόνο να νίωσει την ζέστη από το δικό μου κορμί…

Continue reading...

Εκεί στην απύθμενη άβυσσο… ‎…εκεί βρέθηκα ναρκωμένος,σε ένα περιβάλλον κρύο και νεκρό να βυθίζομαι προς τα κάτω και το σώμα μου να φθειρετε,χωρίς να μπορώ να αντιδράσω. Με σκέψεις μουδιασμένες,με την απορία πως βρέθηκα εκεί.Εκεί μέσα σε όλα αυτά τα μπερδεμένα συναισθήματα και καταστάσεις,στο κενό της αβύσσου και του μυαλού μου χάθηκαν όλα…

 Έφτασα στον πάτο και εκεί το σώμα μου,ή μάλλον ότι είχε απομείνει από αυτό αναπαύθηκε.Η θάλασσα η πιο βαθιά με δέχθηκε στα πάθη της,και εκεί στην γαλήνη μου ψιθύρισε,εσύ θα είσαι για πάντα η αγάπη της…

 

3d_lion-1920x1200

Εκεί μπόρεσα να δακρύσω.Επιτέλους ,εδώ κανείς δεν μπορεί να με δει και να ξεχωρίσει αν οι οφθαλμοί μου κλαίνε μαζί με την καρδιά μου,εδώ δεν είμα κανένας.

Είμαι άλλος ένας κόκκος άμμου στην απέραντη Αγάπη Τουκαι εμένα τον κόκκο με πήρε από εκεί και με καθάρισε,με έκανε ένα διαμάντι,έναν φλεγόμενο ήλιο πάθους,ώστε να θερμαίνει τον παγωμένο κόσμο,αυτόν που οι ποιητές δεν έχουν θέση…

Continue reading...

Όταν βγαίνετε με την γκόμενα,αναγκάστε την να πληρώσει αυτή και μην ντρέπεστε καθόλου.

Στις γυναίκες αρέσει να προσφέρουν,δώστε της αυτή την ευκαιρία!

Continue reading...

“Μίσησε με.Γίνε πιο δυνατός.Φθόνησε με.Κατέστρεψε όλους τους ψεύτικους δαιμονικούς παραδείσους και απέδωσε δικαιοσύνη εκεί όπου βασιλεύουν άνομοι.Έπειτα επέστρεψε σε εμένα και νίκησε με!”

Έτσι μου μίλησες εσύ που την καρδία σου μου έδωσες ,απλόχερα και χωρίς δόλο.Εσύ που μαζί περπατήσαμε στο χάος του κόσμου αυτού ,σε ερημιές όπου άγρια θηρία βασίλευαν με μοναδικό μας εφόδιο την αγάπη μας.

tumblr_m04wx72J0l1qdryivo1_500

Χάθηκαν όλα όσα εσύ ένιωσες για εμένα,έτσι εύκολα.Απορούσα και βυθιζόμουν σε σκοτεινές γωνίες της παλιάς τότε ψυχής μου ,εκεί που ήλιος δεν έφτανε και όλα ήταν μια παγωμένη έρημος.Η μοναξιά μου ,ένα κελί που θεληματικά μπήκα μέσα και να βγω δεν ήθελα.Γιατί άλλωστε?Για να πονέσω ξανά…δεν ήθελα.

Continue reading...

…και εκείνος εδάκρυσε δια την αδυναμίαν του…> Αν θες να δακρύσεις,κάνε το κάτω από την βροχή να μην βλέπει κανείς τα γεμάτα πόνο,καυτά

δάκρυα σου.Και αν συναντήσεις κάποιον γνωστό,χαμογέλα μην σε αντιληφθεί.

Να θυμάσαι Θοδωρή,αγαπώ δεν σημαίνει βρίσκω την τελειότητα μα συγχωρώ τρομερά ελαττώματα

92806_307.jpg

Continue reading...

…Και ενώ δάκρυζα,εκείνη με τα δάχτυλα της,απαλά, σκούπισε τα δικά μου δάκρυα και είπε: Όταν ο ποιητής αισθάνεται,η καρδιά του γεμίζει.Και όταν γεμίσει από συναίσθημα,ξεχυλίζει προς τα έξω και το αισθάνονται όλοι.Και τότε εκείνος γράφει,και δεν το νοιάζει τι σκέφτονται οι άλλοι,αλλά μόνο το ότι μπορεί να εκφράσει με γραπτά και με λόγια,ύμνους προς εκείνην…την αγάπη,που λίγοι έζησαν.

Χαμογέλασα και χωρίς να την κοιτάξω απάντησα…

Για εσένα που δεν γνωρίζω ποια είσαι, και που σήμερα είναι η πρώτη και τελευταία φορά που θα με δεις, θα σου δώσω μερικά από τα φλουριά μου,ώστε όταν χρειαστείς κάτι στην ζωή σου, ότι και να είναι αυτό,θα το αγοράσεις με αυτά…

Έπειτα κατέβηκα από το σκαμπό,άφησα το αλκοόλ,πλησίασα εκείνην, έκλεισα τα μάτια χωρίς να δω το πρόσωπο της και της φίλησα απαλά στο μέτωπο.Αναστέναξε…χαμογέλασα…

Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι σκέφτηκα…

Continue reading...

Βρέθηκα σε έναν κόσμο με πολύ φως.Εκεί ένιωσα ότι έπρεπε να πλησιάσω ένα κτήριο,μεγαλοπρεπές κατά κάποιον τρόπο.Φοβήθηκα λίγο,αλλά πήγα προς τα εκεί.Προς μεγάλη μου έκπληξη ήταν το κτήριο που χορεύαμε Ποντιακούς χορούς.Και ήταν όλοι εκεί…μα όλοι!Όλα τα άτομα που έχω γνωρίσει ποτέ ήταν εκεί και περίμεναν.Όμως ήταν νωρίς και έπρεπε πρώτα να βοηθήσω στην διάσωση μερικών ανθρώπων…δεν ξέρω γιατί και πως,αλλά αυτή ήταν η δουλεία μου. bridge,lake,awesome,bw,scenary,landscapes-0010fd1d68643120cbdf9117f9e606e0_h

Πλησίασα την θάλασσα ,λίγο πιο μπροστά από το κτήριο,πέρασα την άμμο και μπήκα μέσα.

Έσωσα μερικά άτομα που πνιγόντουσαν,αν και μου φάνηκε παράξενο το πόσο εύκολα τους βοήθησα και τους έβγαλα έξω.Τελικά είμαι πιο δυνατός από ότι πίστευα σκέφτηκα…

Από ότι φάνηκε όμως,όταν μπήκα στην θάλασσα μολύνθηκα από κάτι,και επιτόπου μου δημιούργησε μια κοκκινίλα στο στήθος.Έκανα να φορέσω γρήγορα την μπλούζα μου,να μην το δει κανείς και ανησυχήσει.Αλλά πρόλαβε και με είδε η…Κική.Και ήρθε και με ρώτησε τι έχω,και εγώ κοιτώντας το έδαφος,μη μπορώντας να κοιτάξω την ίδια στα μάτια,απάντησα πως δεν έχω τίποτα.Είμαι μια χαρά.Και γύρισα την πλάτη να φύγω,και εκείνη με έπιασε με το χερι από τον ένα ώμο και μου είπε…

“Η ασθένεια που μόλις απέκτησες,είναι ανίατη…”

και εγώ χωρίς να γυρίσω είπα…

“Δεν υπάρχουν ανίατες ασθένειες.Υπάρχουν ανίατοι άνθρωποι,ανίατες καρδιές…“

Δεν είπα κανείς μας τίποτα,και απομακρύνθηκα,να μπω στο κτήριο για να αρχίσουμε τους χορούς.Όλοι με ρώταγαν που είμουν τόση ώρα,και εγώ δεν απάντησα.Τους εξήγησα ότι δεν έχει σημασία,και είναι ώρα να χορέψουμε!

Και ξεκινήσαμε.Δώσαμε όλοι τον καλύτερο μας εαυτό,αλλά το σημάδι στο στήθος με έκαιγε πολύ.Πονούσα αλλά δεν ήθελα να πω τίποτα μην τυχόν και ανησυχήσει κανείς.Πάντα τα ίδια έκανα…

Και όλοι όσοι ήρθαν να μας δουν μας χάρηκαν και χειροκροτούσαν.Μα όλοι!

Και ήρθε η ώρα για διάλειμμα…Και ένιωσα το στήθος να καίγεται τόσο δυνατά,που έτρεξα στα αποδυτήρια,και το έσφιξα με όλη μου την δύναμη αλλά δεν έβγαλα μιλιά.Και ακούω έναν δυνατό θόρυβο και πέφτει η οροφή του κτηρίου.Δόξα το Θεό,από ότι είδα μετά δεν έπαθε κανείς τίποτα.

Ο δάσκαλος μας φώναξε επιτόπου συνεργείο και άρχισαν να φτιάχνουν την οροφή.Στο μέσο διάστημα όλοι βγήκαν έξω,και έκατσαν στα παγκάκια που κοιτούσαν την όμορφη θάλασσα.

Και εγώ προσπαθούσα να δω ποιος είναι που,αλλά δεν με βοηθούσαν οι αδύναμοι οφθαλμοί μου.Όμως δεν με ενδιέφερε ποιος έκανε τι,ούτε και ο πόνος στο στήθος.Εγώ ένα πράγμα ήθελα μόνο…

Και έψαχνα και προσπαθούσα να την βρω…την Κι που μου έμαθε να αγαπώ,αλλά μάταια.

Ήθελα να περπατούσαμε μια μόνο φορά,χέρι χέρι,επί της παραλίας και έπειτα μια φορά να παραβιάσω τον κανόνα και να της έδειχνα όλα τα άστρα του ουρανού και ας ήταν μέρα…

Δεν με ένοιαζε ποιος θα με δει και τι θα πει.Και έψαχνα,και έψαχνα,και όλο έψαχνα αλλά δεν την βρήκα…

Continue reading...

Και καθώς περπατούσε,σταμάτησε.Σκοτάδι παντου.Αυτό το βράδυ δεν έιχε άστρα,δεν είχε ούτε και φεγγάρι.Αερας δεν φύσαγε και ούτε κρύο έκανε.Άνθρωποι έξω δεν υπήρχαν,και έτσι έμεινε με τον εαυτό του.Και έκλαψε με ένα μόνο δάκρυ το οποίο σημάδεψε με φωτια, το σημείο που φίλησε εκείνη…

tears1

Και άκουσε την φωνη της τότε μεσα στην καρδια του να λεει:Μην με ξεχάσεις…

Continue reading...