..και όποιος αμφιβάλει τον προκαλώ σε αγώνα κεμπάπ.1209431_460s.jpg

Continue reading...

Εκεί είμασταν,εσύ και εγώ,μαγεμένοι και μπερδεμένοι από τις σαρκικές και κοσμικές απολαύσεις…απολαμβάνοντας ο ένας το κορμί του άλλου.Ανυπομονώντας να αισθανθούμε τον επόμενο χτύπο της καρδιάς,με νου χαμένο σε κενά,όπου η λογική δεν βασίλευε,μόνο εμείς υπήρχαμε απομονωμένοι από όλο τον γνωστό κόσμο… love_isn__t_a_losing_game__by_cliodalton.jpg

‎Και εκεί,τα άστρα φώτιζαν τις μοναχικές μας βραδιές,απορροφημένοι σε σημείο παράνοιας στα μυστήρια του σύμπαντος και της έκφρασης του έρωτος,της αγάπης…

 

Εκεί υπήρξαμε αναλλοίωτοι μέσα από τα χρόνια και τους αιώνες,και μετά ήρθε η απώλεια…μετά σε πήραν μακριά από εμένα…

Continue reading...

Αυτό το Blog δεν είναι σαν κανένα άλλο. Είναι ζωντανο, αυθόρμητο, τίγκα στην κοτσάνα, και στην ειλικρίνεια!(Σας μισώ όοοολους!Είδατε πόσο ειλικρινείς είμαι?)Γράφω τις πραγματικές μου περιπέτειες, τα ανέκδοτα που βγήκαν από την ζωή μου, και βάζω και καμοιά εικόνα που και που,δίοτι μια εικονα ισοδιναμει με 2 τυρόπιτες. Ύψος:1,70 νομίζω…(Ανανέωση 2011!Ειμαι 1,76!!!)

Βάρος:Σταθερά στα 65 κιλά τα τελευταία 6 χρόνια.  (Ανανέωση 2011!Ειμαι 83-85!!!)

Δύναμη:Βουνά έχω από αυτήν. Μπορώ να σηκώσω 2 σακούλες γεμάτες με Cheeseburgers.

Διατροφή:Τα πάντα εκτός από κρεμμύδι και λίπος. Τρώω σε τεράστιες ποσότητες, χωρίς να δείξω έλεος. Hell yeah!  (Ανανέωση 2011!Τώρα τα τρόω και αυτά!!!:/)

Αγαπημένη φράση:”…και από τότε ξεκουράζω το πανίσχυρο σώμα μου κάτω από ένα πανάρχαιο δέντρο…”

Άλλες αγαπημένες φράσεις:

“Το όνομα μου είναι μιά μπανάνα,δεν είναι προσευχή!”

“Ευτυχώς που η πατρίς δικαιώνετε σε πλατείες,ταβέρνες και αλάνες.Ευτυχώς που και εγώ δικαιώνομαι,ευτυχώς που τρώω μπανάνες!”

“Καταστροφική πράξη 11…Μπλέ Κεραυνός!”

“Τεκάι,γκοοοο!”

“Μέγα το έλεος μου…”

Σπουδές:Προς το παρόν,ανύπαρκτες.Πέρασα ναι μεν στο Πανεπιστήμιο Πειραιά,αλλά τώρα πια δεν με συγκινούν οι υπολογιστές.Πηγαίνω και σε ένα ΙΕΚ τηλεφωνητών,αλλά βαριέμαι τρομερά.Υπομονή,κάποτε θα τελειώσει…  (Ανανέωση 2011!Δάσκαλος Τάνγκο,και Προσωπικός Γυμναστής.:))

Λοιπά:Θέλω να γίνω μοναχός,και πολεμάω συνέχεια τους χιλιάδες εχθρούς μου σε μία προσπάθεια να αποδώσω δικαιοσύνη σε όλα τα Cheeseburger αυτού του πλανήτη.Επίσης έχω δει τουλάχιστον 30 διαφορετικά anime,καθώς επίσης και όλα τα επεισόδια των Spongebob, Family guy και τωρα κοιτάω τους Simpsons.Σκοπεύω να δω όλα τα επισόδια από X-Files,The Outer Limits και Tales From The Crypt.

Ορίστε και δύο φώτο μου να ζηλέψετε.

37779_103032496422068_100001459530905_19706_4305658_n.jpg

Μαντέψτε ποιος είμαι…:)

248003_173234956068488_100001459530905_428719_1952274_n.jpg

Continue reading...

Και αν διαφωνείς,πήγαινε σε αυτούς τους δύο και πες τους ότι είναι σκατόπουστες του κερατά.285871_full.jpgΕπίσης, οι γκέι γαμάνε γιατί…:

1)Γυμνάζοντε και δεν είναι κωλοχοντρομπαλάδες σαν τους γκόμενους σας.

2)Έχουν χιούμορ,οπότε είναι καλύτεροι απο τα βρωμοθύληκά και σαφως πιο έξυπνοι από τον μέσο άντρα.

3)Έχουν γαμάτες ενδιαφέρουσες δουλειές και όχι υπάλληλοι γραφείου στην ΕΥΜ.(Εθνική Υπηρεσία Μαλακίας.)

Continue reading...

‎…Κοντά της ήρθε,μεθυσμένη καθώς ήταν από όσους την θαύμαζαν και λόγια κενά της έλεγαν. Ίσως τα λόγια μου χαθούν στον αέρα σκέφτηκε,αλλά ο λέων ήθελε να την κατακτήσει και είπε τα λόγια τούτα:

Πριγκίπισσα μεθυσμένη,μέσα στο χάος του κόσμου καρδιά χαμένη.

Για εσένα τι να πω και τι τραγούδι να τραγουδήσω, την ψυχή σου να κερδίσω,και να δω ένα ειλικρινές χαμόγελο όχι σαν αυτό που μοιράζεις στους λάτρεις σου?

Τρεις χιλιάδες χρόνια μακρυά από τον κόσμο που εσείς ονομάζετε οικουμένη,βρισκόμουν δεμένος ο πιο παγωμένος αιθέρας, και η ψίθυροι της ματιάς σου μιλούσαν για εμένα…

  • Και έτσι τα σώματα άλλοτε παρθένα,με την δόξα των Θεών τυλιγμένα,πλέον είναι στο βωμό του ψεύτικου κάλους χαμένα,ακολούθησε με και γίνε ένα με εμένα.*

lone_island.jpg

Και η φασαρία του κόσμου χάθηκε.Σώπασαν όλοι για εκείνον που είπε τα λόγια τούτα και μαζί και η πριγκίπισσα.Σηκώθηκε από τον θρόνο της και πέταξε όλα όσα ήταν κοσμήματα πάνω της και κρύβανε πραγματικότητα του κάλους της.Παραμέρισε όλους ήσαν ψεύτες και γονάτισε μπροστά στον λέοντα.Φίλησε το χέρι του και είπε:

Εσύ είσαι η πραγματική αγάπη,ένας αστέρας χαμένος μέσα στου κόσμου την λάσπη.Ένα νησί που θα έχει σαν κάτοικο μόνο εμένα,γύρω σου να πετάει και στην αγάπη σου να φτερουγίζει,να αισθάνεται την καρδιά σου και σε αυτήν να αφήνετε…

Continue reading...

[kml_flashembed publishmethod=”static” fversion=”8.0.0″ movie=”http://embrancesblog.com/wp-content/uploads/2011/09/10.swf” width=”400″ height=”300″ targetclass=”flashmovie”/]

Γεννιέμαι και πεθαίνω,προσπαθώ να μάθω…Μα το κεφάλι μου στον τοίχο πάντα κουτουλώ,καλά να πάθω… Όλους θέλω να τους βοηθήσω,μα αναρωτιέμαι στο τέλος πως θα καταντήσω?

Θέλω να μάθω να αγαπάω,όμως γιατί διαρκώς πονάω?

Θέλω το εγώ μου να πατήσω και το εσύ να εξυμνήσω…

Και εν τέλι θέλω λίγη ησυχία,να ακούω τον λόγο του που μου φτάνει,και να μην

διαβάζω ανθρώπων βιβλία…

Continue reading...

Και ήρθε η παγωμένη νύχτα της ερήμου…‎…εκείνη που αν μείνεις ξύπνιος και κοιτάξεις τον ουρανό της,τα άστρα της θα σου που μυστικά πέραν από όσα γνωρίζουν οι άνθρωποι.

Διψασμένος,περπατούσα και ονειροπολούσα.Άραγε ανάμεσα σε αυτά τα άστρα,υπάρχει ένα για εμένα και εσένα μόνο?Να φύγουμε μακριά από όλους και όλα,από αυτόν τον μάταιο και αιματοβαμένο κόσμο,και να σταθούμε ισάξιοι των άστρων που θα μας δώσουν τον εαυτό τους σαν δώρα,που θα μας δωσουν τον εαυτό τους σαν φίλοι πραγματκοί…

snow1.gif

Και τα μάτια μου σκοτείνιαζαν,εξουθενωμένος σταμάτησα.Θα γίνω και εγώ κομμάτι της ερήμου,ή κομμάτι των ουρανών,σκεφτόμουν…αλλά τι νόημα έχουν όλα αυτά μακριά σού?Είμαι μόνος,αλλά εσύ είσαι πάντα μαζί μου.Η ανάσα σου είναι εκεί,πάντα τριγυρνάει και με φιλάει.

Και τότε εσύ,σε εκείνη την παγωμένη έρημο,στην τελευταία μου ανάσα ήρθες.Με αγκάλιασες,με πήρες στην αγκαλιά σου..Ήσουν από ότι φαίνεται πάντα εδώ,μέσα μου.Με τα πράσινα μάτια σου με κοίταγες και με πρόσεχες.Ανόητος ήμουν που δεν το ήξερα.Σου ζήτησα μια τελευταία συγνώμη και χαθήκαμε εκεί…

Continue reading...

Σύρθηκα κοντά σου,εκεί που αναπαυόσουν αιώνες τώρα…  Έκλαψα,τα είχα χάσει όλα.Με σάρκες σκισμένες,με μία καρδιά σκοτεινή και πονεμένηη από τον κόσμο που την απέριψε και αυτή με την σειρά της τον απαρνήθηκε,απλά δάκρισα…

Που είσαι να δω το φως σου ρώτησα,και δεν μπορούσα να σε δω.Σκοτάδι στα μάτια μου…

Που είσαι να σε αγγίξω,το απαλό σου δέρμα ρώτησα και η αίσθηση της αφής μου δεν υπήρχε πλέον.Χάνομαι σκεφτόμουν,καθώς η καρδιά μου σταματούσε και πλέον όλα γύριζαν,σε έναν κόσμο μάταιο και γελούσαν με εμένα…

Με μυαλό θολό μόνο δάκριζα και σκεφτόμουν, ότι μου είχες πει:

“Ότι και να πω,ότι και να γίνει,στα βάθη της αβύσσου και στους πιο λαμπρούς παραδείσους,πάντα θα σε αγαπώ.Όσες φόρες και αν με μαχαιρώσεις,και όσα κομμάτια την καρδιά μου και αν κάνεις…Πάντα θα σε αγαπώ…”

Δέξου με σκεφτόμουν,δέξου με ξανά στην αγκαλιά σου πριγκίπισσα,εμένα που ο κόσμος με αρνήθηκε,εμένα που σε αρνήθηκα.Δέξου με…


need-a-hug-wallpaper.jpg

Και εσύ τότε σηκώθηκες,και χωρίς να πεις τίποτα με αγκάλιασες.Έτσι απλά…

Continue reading...