Category: Τα Επικά του Μέγα Θεόδωρου


Τα Επικά του Μέγα Θεόδωρου,Ο Έρωτας,Μέρος 2ο.


Περιπλανήθηκα στις ερήμους αυτού του κόσμου,κενός,χωρίς καρδιά…

‎…και έφτασα στην κορυφή του πιο ψηλού βουνού και εκεί στάθηκα.Παγωμένος,όπως ήταν και η ψυχή μου αιώνες τώρα.

Πίστευα ότι ο κόσμος ήταν χαμένος και κανείς δεν είχε καρδιά,μήτε μπορούσε να αισθανθεί.Βρήκα ένα μέρος που να αντιπροσωπεύει την πραγματική φύση του ανθρώπου σκέφτηκα.Και εκεί μέσα στο χιόνι έμεινα για χιλιετηρίδες.Χρόνια πάνω στα χρόνια και αιώνες πέρασαν έτσι,μοναχικά…με νύχτες γεμισμένες με δάκρυα καυτά που έλιωναν το χιόνι σαν πέφταν κάτω…

Ήμουν μια νιφάδα μέσα στην χιονοθύελλα του κόσμου.Απομονωμένη από όλες τις άλλες,μα μια νιφάδα που δεν έλιωνε ποτέ.Δεν ήξερε πως άλλωστε…Πως να λιώσει η καρδιά και να ζωντανέψει,σαν ένα μικρό πουλάκι που χαίρετε τον ήλιο μέσα στο κρύο?Πως να ζεσταθεί η ψυχή και να γίνει ένας ήλιος που ζεσταίνει τους πάντες γύρω του…

Τότε ήρθες εσύ,ένα κύμα,κύμα φωτιάς που έλιωσε την καρδιά μου με τα πράσινα του μάτια

,και με το άγγιγμα του με ζέσταινε πλέον.

Τα Επικά του Μέγα Θεόδωρου,???.


Μέχρι τον Άδη θα φτάσω,τους πάντες θα πολεμήσω και θα νικήσω.Για εμένα ποτέ δεν πέθανες και θα γυρίσεις πίσω…

‎…είπε ο Shirance,έχοντας πλέον αποκτήσει όλους τους τίτλους και την δόξα αυτού του κόσμου.Αλλά έχοντας χάσει εκείνην,που την πήραν μακριά του καθώς αυτόν δεν μπορούσαν να αγγίξουν…

Έτσι ξεκίνησε η κάθοδος του στο Άδη.Έτσι επί 9 χρόνια πέρασε από τα 9 επίπεδα του,μέσα από ποτάμια λάβας,μέσα από βροχές από δάκρυα και χαλάζι,με πόδια γυμνά και με σώμα απροστάτευτο…

Έφτασε μπροστά της,εκεί που την σταύρωσαν και την βασάνιζαν επί αιώνες ολόκληρους,και γονάτισε μπροστά της…Δεν ήταν παρά μία σκιά του παλιού εαυτού της και αυτός ένας χαμένος ιππότης,μπερδεμένος από την ίδια του την πορεία,σε αυτό που άλλοι ονομάζουν μαρτύριο και άλλοι ζωή…

Ύψωσε την γροθιά του και κομμάτιασε τον σταυρό της,και μαζί και τον δικό του,εκείνο το βάρος που ονομάζουμε τύψεις…

Την αγκάλιασε,την φίλησε απαλά και της ψιθύρισε στο αυτί…

Θα σε πάρω μακριά από εδώ βασίλισσα μου,εκεί που κανείς δεν θα σε πληγώσει ξανά…

Αυτή ήταν η έξοδος του.Με εκείνην στην αγκαλιά του πέρασε όλα τα επίπεδα της κολάσεως,και κάνεις δεν τόλμησε να τον αγγίξει με την αγάπη του στα χέρια του.Ακόμη και οι πιο άγριοι δαίμονες θαύμασαν την αγάπη εκείνου και εκείνης,που υπέμενε τόσα πολλά…

Οι θρύλοι μιλούσαν για μια νέα εποχή αλλαγής ερχόταν,οι ουρανοί πλέον χαμογελούσαν με κάθε ανατολή των τριών ηλίων του Φεβολάιζεν,και όλα έμοιαζαν καλά.Μα εκείνος είχε ακόμη ένα κενό στην καρδιά του…

‎”Το να τα έχεις όλα,δεν είναι αρκετό.Θες και άλλο,θες και άλλο…θες αγάπη…” ,σκεφτόταν και το βλέμμα του χανόταν,σε άλλες εποχές…

Δάκρυζε,και θυμόταν που έλεγε στο δάσκαλο του,ότι τα δάκρυα δεν αλλάζουν τον κόσμο.Μόνο οι ρόλοι αντιστράφηκαν ποια και πλήρωνε το δικό του τίμημα…

Ads




Recent Comments


    Ημερολόγιο

    September 2017
    M T W T F S S
    « Aug    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930