::Χθες::

::Χθες::
Δεν έχει σημασία εν τέλι τι σκεφτόμαστε,
μέσα μας βράζουμε – συχνά τσακωνόμαστε,
είναι τόσο μάταια όλα όταν σε αγκαλιάζω και κοιμάσαι εκεί,
μόνος πάντα εγώ πλέον μονή και εσύ.
Και υπάρχουν φορές που με θαυμασμό με κοιτούσες,
πάντα ότι ήμουν δεχόσουν και χωρίς ντροπή χαμογελούσες,
στιγμές περάσαν έτσι πολλές – τώρα πλέον πολύ μακρινές,
όμως σε βλέπω ακόμη ομόφραινεις , όλα σαν να ήταν χθες.

::Είμαστε ξαπλωμένοι::

Είμαστε ξαπλωμένοι,
πες μου τι είναι αυτό,
αυτό που έχεις μέσα σου,
μέσα στην καρδιά σου…

Σπάνια μιλάς για το παρελθόν σου,
πάντα με το ίδιο ολοζώντανο χαμόγελο,
ποια είναι η πραγματικότητα που ζούσες,
μπορώ να την αισθανθώ?

Θέλω μια φορά όλη την αλήθεια,
να φύγουμε μαζί από αυτό το μέρος,
αυτό θέλω όμως νομίζω με φοβάσαι…

Κάποιες φορές είσαι πιο σκληρός από πέτρα,
τι κρύβεις και θα με πόναγε δεν μπορώ να φανταστώ,
σήμερα είσαι απαλός και πραγματικός,
πάρε το χέρι μου και πάμε να περπατήσουμε,
στον δρόμο ή στη παραλία μαζί αρκεί να είμαστε…

Θέλω μόνο μαζί να είμαστε.

(Αυτά μου είπε και σώπασε,κοιτώντας με …τότε χανόμουν στα πράσινα μάτια της…)

Αφιερωμένο.
(Δεν θέλω να σε χάσω ποτέ)

::Μην κρατήσεις τίποτα::

…και μην κρατήσεις τίποτα κρυφό από εμένα.

Να μου μιλάς για τις νύχτες που έμεινες ξύπνια περιμένοντας να ακούσεις την φωνή μου,
για τις στιγμές που ήθελες μια αγκαλιά μου και περίμενες το πρωινό να έρθω
σε βρω.

 

Signature — Image by © Royalty-Free/Corbis

Να μου περιγράφεις με κάθε λεπτομέρεια τα όνειρα που έχεις για εμάς,
όταν με αγγίζεις να μου θυμίζεις γιατί σε κάνω και χαμογελάς.

Να μου δίνεσαι αγάπη μου,πότε να μην φοβάσαι παρά μόνο να με πλησιάζεις με ολο σου
το είναι. Για άλλους αυτό είναι αδυναμία μα για αυτήν την αδυναμία σου σε ερωτεύτηκα.

**Ας γίνουμε και οι δυο αδύναμοι.**