...και μην κρατήσεις τίποτα κρυφό από εμένα.

Να μου μιλάς για τις νύχτες που έμεινες ξύπνια περιμένοντας να ακούσεις την φωνή μου, για τις στιγμές που ήθελες μια αγκαλιά μου και περίμενες το πρωινό να έρθω σε βρω. Να μου περιγράφεις με κάθε λεπτομέρεια τα όνειρα που έχεις για εμάς, όταν με αγγίζεις να μου θυμίζεις γιατί σε κάνω και χαμογελάς.

Να μου δίνεσαι αγάπη μου,πότε να μην φοβάσαι παρά μόνο να με πλησιάζεις με ολο σου το είναι. Για άλλους αυτό είναι αδυναμία μα για αυτήν την αδυναμία σου σε ερωτεύτηκα.

Ας γίνουμε και οι δυο αδύναμοι.

Continue reading...

1)Σημερα έφαγα ολιγον υδατανθρακα.
2)Αυριο ρεπο.ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.ΚΑΤΩ ΤΑ ΚΑΤΕΡΓΑ ΖΗΤΩ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΚΟΠΟ!!!
3)Με πιασαν τα ρομαντικα μου.Θελω να βιασω οτι κινείτε.
4)Μπα ,η μπλε ή πρασινά η τιποτα.
5)Χμ,αυριο εχω λιγο διαβασμα. Αυτη τη φορα διαβαζω λιγο για χρηματιστήριο.
6)Φυσικά και έχω όραμα. Και δεν προκειτε να τα τινάξω μέχρι να τα πετύχω όλα. Δεν έχω ίδεα πως θα γινει τι,αλλα ξέρω ότι θα γινει.
7)Θελω κρεας.ΚΡΕΑΣΣΣΣΣΣ.ΠΕΙΝΑΩΩΩΩΩΩ
8)Η προσευχη με ηρεμει.
9)Ένα πραγμα που παρατήρησα ειναι οτι όλοι οι μεγαλοι αντρρες της ιστοριας προσευχοντουσαν. Και ΠΟΛΥ μαλιστα.
10)Ώρα για νάνι..
11)Δόξα τον Θεό,εδώ έχουμε ειρήνη.Μαλλον…
12)Δεν σε ξέχασα εσένα,σε αφήνω να παίξεις λίγο ακόμη,μακάρι μην χαθείς.
13)Κάποιες φορές λέω ότι πρέπει όταν δεν πρέπει,και αλλες οτι δεν πρέπει όταν πρέπει.Και υπάρχουν φορές που λέω ότι πρέπει όταν πρέπει.
14)Έχεις από τις πιο ομορφές ψυχές που έχω δει…

Καληνυχτα!

Continue reading...

Κοιτάζω πάνω τον ουρανό,
Θεέ μου πόσο σε αγαπάω,
μου επιτρέπεις τα βράδια να πετάω.

Πέφτω πάνω στο γρασίδι,
κατρακυλάω και δεν πονάω,
άσε με να δώσω κάποιο τέλος.

Μα κάθε φορά που πάω να χαθώ,
ψηλά με σηκώνεις,
το πνεύμα μου αναστατώνεις.

Θα ήθελα μία φορά να πέσω,
ίσως πολύ να πονέσω,
τον ουρανό να ξαναδώ,
εκεί να εξυψωθώ.

Continue reading...

1)Ειναι δύσκολο πολυ να αποδεχτεί καποιος την απώλεια. Πολυ.
2)Οσοι θεωρησες φιλους θα σε προδώσουν. Και ναι ΔΟΞΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΥΠΆΡΧΟΝΤΑ ΘΕΟ,θα ερθουν και θα σε σωσουν ατομ απου δεν θα υπολόγιζες.
3)Υπαρχουν φορες που νιωθω τοσο χαμμενος,που δεν θελω τίποτα άλλο. Τόσο χαμένος και τόσο χορτατος.
4)Μην με πονας με αυτον τον τροπο,μην με αγγίζεις με αυτον τον τροπο,μην με ξαναπονεσεις -ξανα-.
5)Πληρότητα: οταν ανασαίνεις τον Θεό. Με όλη σου την καρδια.
6)Δεν πειραζει να μην σε καταλαβαινουν,αρκει να βγάλεις από μέσα σου ότι υπάρχει.
7)Σε ολο αυτο το χαος που ολοι ονομαζουν κόσμο,θα βρεις ατομα σαν εσενα να περπατήσουν τις διαδρομές του μυαλου σου και εσυ τις δικες τους.Και τοτε μεγάλα πραγματα συμβαινουν! Μεγαλα και μυστηρια!
8)Δεν υπαρχουν σωστές κινήσεις. Και αυτό ειναι το αστειο στην ζωή. Οσο περιμένουμε την καταλληλη στιγμη,χανουμε το παρων.
9)Νόμιζα θα ήσουν εσύ,ίσως είσαι ακόμη. Κάποιες φορές μου λείπεις. Λείπει ένα κομμάτι μου.
10)Πως αντέχω?Δεν αντέχω.
11)Μαλακίες,ολοι χαμένοι είναι μέχρι την τελευταία ανάσα όμως έχουν την δυνατότητα να αλλάξουν τους κανόνες.
12)Και εγω στήνω γιορτές για όλους όσους φαινομενικά θα χάσουν,καταπίνω δαίμονες και φωτιές και μοιράζω τα υπάρχοντα μου.
13)Θα ηθελα να σε φιλησω τωρα.
14)Όλα ειναι ενα υπέροχο χάος,και εκέι υπαρχω και εγώ. 🙂

Continue reading...

1)εχω φάει σαν ζώο. Και γουστάρω.
2)αυριο 6 προπόνηση. Αντε να γίνουμε χτηνια πάλι.
3)λεω αλήθειες σε έναν κόσμο που δέχεται μόνο το ψέμα.
4)φυσικα και φίλο έχω μόνο Εκείνον. Και αν δεν κάνω μαλακιες ή προσπαθώ να τις μαζέψω είναι επειδή Τον αγαπάω οπότε και σέβομαι. Όσο μπορώ
5)θέλω παιδιά. :/
6) έχω ένα όνειρο το οποίο δεν μου επιτρέπει να κοιμηθώ… συνέχεια με βασανίζει.
7) δυστυχώς έχω κάποια κομμάτια τα οποία ακόμη δεν έχω τη δύναμη να θυσιάσω ώστε να αλλάξω σε αυτό που είναι ο καλύτερος εαυτός μου..
8) ποτέ δεν έκλαψα επειδή τα παράτησα. έκλαψα επειδή επέμενα και η συνέχεια του δρόμου με πονούσε..
9)ειπες ευχαριστώ αν και αυτό που έκανα ήταν αστείο. Είσαι ευγενική ψυχή

Καληνύχτα

Continue reading...

«Γράφω ποιήματα επειδή εξακολουθώ να μη ζω ωραία. Αν ζει κάποιος πάρα πολύ ωραία δεν διακόπτει αυτή την απόλαυση, να κάνει αυτό το βασανιστικό πράγμα, γιατί αυτή είναι μία βασανιστική ιστορία, δεν είναι ψυχαγωγία, δεν ψυχαγωγείται κανείς, άλλο αν νιώθει τέρψη ή μια φτερωτή ανακούφιση, άσχετα αν τον κυνηγάει αν είναι καλό ή δεν είναι, δεν τελειώνει ποτέ αυτή η αγωνία ώσπου να φτάσει εκεί έχει περάσει αρκετές μαύρες ώρες, αρκετές μαύρες νύχτες, σκέψεις»
Κική Δημουλά

Continue reading...

Φασισμός είναι να ζεις καταδικασμενος και περιορισμενος σε έναν κόσμο που όλοι μιλάνε για ελευθερία και το δικαιώμα στην επιλογή.
Άλλα εσύ δεν έχεις ποτέ ζήσει κάτι τέτοιο και ούτε ξέρεις πως μοιάζει ο Παράδεισος, ούτε το λογικό σου θα το προσεγγίσει ποτέ σαν εικόνα, να έχεις έστω έναν λόγο να παλεύεις.
Φασισμός είναι να θες απλά μια μέρα να βγεις από το σπίτι σου να αγκαλιάσεις κάποιον και ψυχή να μην βρίσκεις γιατί όλες είναι σκουριασμένες και σακατεμένες καρικατούρες αυτού που κάποτε υπήρχε.

Και εσύ απλά κοιτάς.

Φασισμός είναι η επανάληψη των ιδίων λαθών επί γενιές και γενιές σε σημείο που ο μόνος τρόπος αντίστα

Continue reading...

Και τότε η Σκοτεινή Βασίλισσα έδειξε με το δάχτυλο της εμένα, υψωμένη πάνω στα τοίχοι του κάστρου της. Ψιθύρισε κάτι, λόγια βλάσφημα και γιγαντώθηκε παίρνοντας την μορφή ενός αρχαϊκού δαήμονα φτιαγμένου από μαύρο μάνα.

Με ταχύτητα ερχόταν κατά πάνω μου οι μαθητές μου έκαναν να την εμποδίσουν μα ήταν τόσο αδύναμοι μπροστά της, σαν μικρά παιδάκια. Βρέθηκαν όλοι βαριά χτυπημένοι σε σημεία διάφορα μη μπορώντας να πιστέψουν ότι συνέβαινε εκείνη την στιγμή.

“Φυσικά και είσαι τόσο δυνατή. Ήσουν γυναίκα μου άλλωστε..”

Δεν είχα κινηθεί καθόλου και σε δευτερόλεπτα ήταν μπροστά μου. Όλο το μαύρο μάνα σαν σύννεφο με τύλιξε και μπήκε μέσα μου από τα ρουθούνια και με γέμιζε διαρκώς μέχρι που έμεινε από αυτήν μόνο η θνητή της μορφή.

Κάτι χάθηκε από μέσα μου, δεν ήξερα τι.

Και εκείνη τότε έκανε επίθεση, λεπίδα εναντίον της ρομφαίας μου.
Μαγεία εναντίον της αφθαρσίας μου σε αυτήν.
Οργή εναντίον της σιωπής μου.
Και θάνατος εναντίον της αθανασίας μου.

Τότε κατάλαβα, δεν ήμουν αθάνατος πλέον,αυτό έκανε!

Πριν προλάβω να συνειδητοποιήσω τι άλλαξε ένιωσα ένα βέλος να καρφώνεται στο στήθος μου και μια λεπίδα να κόβει το στομάχι μου.

“Πονάω…αλλά σαν απλός θνητός. Πρωτόγνωρος πόνος για εμένα…Κάτι με ανησυχεί.”

Σκόρπιες σκέψεις,εγώ να κείτομαι και να ξεψυχάω.

Ήρθε εκείνη και μίλησε στο σχεδόν άψυχο κουφάρι μου:
“Κάθε φορά θα θανατώνεσαι και κάθε φορά θα χάνεις και μέρος σου. Ώσπου στο τέλος δεν θα έχεις τίποτα. Και όσοι πολέμησες,όσοι νίκησες και το δαιμονικό γένος μετ’αυτων θα έρθει να σε βρει στην πιο αδύναμη στιγμή σου…”

Όλα μαύρα.

Παιδικές φωνές,λίγο κλάμα.

Ξαναγεννήθηκα…

Continue reading...