Month: October 2015


Θυμάμαι είχαν περάσει τα χρόνια…


Θυμάμαι είχαν περάσει τα χρόνια,νίκησα τους έξι ακόλουθους των σκοτεινών θεών,και επιτέλους μετά από αιώνες ο κόσμος μπορούσε να χαμογελάσει λίγο ξανά.
Δεν φορούσα πλέον ούτε πανοπλία,και το σπαθί μου ξαναμπήκε στην θήκη του ώστε ποτέ ξανά μην χρησιμοποιηθεί.
 
Εκείνα τα βράδια λοιπόν,πήγαινα έξω στον λόφο και σαν πήγαινε να δύσει ο ήλιος ύψωνα τα χέρια μου σε μια κίνηση σαν να αγκάλιαζα τον κόσμο και τότε προσευχόμουν στον Πατέρα.
Τότε γινόμουν ένα μικρό παιδάκι ξανά για λίγο,ηρεμούσε η καρδιά μου και όλα χανόντουσαν από το μυαλό μου.
 
Υπήρχε μόνο Εκείνος και εγώ,σε μια σιωπηλή μικρή στιγμή,εκεί που δεν υπάρχουν λόγια και δεν είναι ανάγκη να ακούγονται λέξεις για να νιώσεις την καρδιά του άλλου.
 
Δεν είχα ανάγκη από ναούς,ούτε από περίπλοκες φιλοσοφίες ή ιδέες τι είναι ο Θεός. Η καρδία μου και η ψυχή μου,η μόνη γλώσσα που γνώρισαν ήταν η καλοσύνη, αυτή μου έμαθε ο Πατέρας και ήξερε καλά τι έκανε…
 
Ανυπομονούσα να γίνει αυτή η αίσθηση αιώνια,ήξερα όμως το τι θα επακολουθούσε.
Όλα είναι ήρεμα πριν την καταιγίδα.

Ads




Recent Comments


    Ημερολόγιο

    October 2015
    M T W T F S S
    « Sep   Jan »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031