Month: January 2011


Τα Επικά του Μέγα Θεόδωρου,Οι Μάχες,Μέρος 14ο.


Μέχρι τον Άδη θα φτάσω,τους πάντες θα πολεμήσω και θα νικήσω.Για εμένα ποτέ δεν πέθανες και θα γυρίσεις πίσω…

‎…είπε ο Shirance,έχοντας πλέον αποκτήσει όλους τους τίτλους και την δόξα αυτού του κόσμου.Αλλά έχοντας χάσει εκείνην,που την πήραν μακριά του καθώς αυτόν δεν μπορούσαν να αγγίξουν…

Έτσι ξεκίνησε η κάθοδος του στο Άδη.Έτσι επί 9 χρόνια πέρασε από τα 9 επίπεδα του,μέσα από ποτάμια λάβας,μέσα από βροχές από δάκρυα και χαλάζι,με πόδια γυμνά και με σώμα απροστάτευτο…

Έφτασε μπροστά της,εκεί που την σταύρωσαν και την βασάνιζαν επί αιώνες ολόκληρους,και γονάτισε μπροστά της…Δεν ήταν παρά μία σκιά του παλιού εαυτού της και αυτός ένας χαμένος ιππότης,μπερδεμένος από την ίδια του την πορεία,σε αυτό που άλλοι ονομάζουν μαρτύριο και άλλοι ζωή…

Ύψωσε την γροθιά του και κομμάτιασε τον σταυρό της,και μαζί και τον δικό του,εκείνο το βάρος που ονομάζουμε τύψεις…

burning_heart-547982.jpg

Την αγκάλιασε,την φίλησε απαλά και της ψιθύρισε στο αυτί…

Θα σε πάρω μακριά από εδώ βασίλισσα μου,εκεί που κανείς δεν θα σε πληγώσει ξανά…

Αυτή ήταν η έξοδος του.Με εκείνην στην αγκαλιά του πέρασε όλα τα επίπεδα της κολάσεως,και κάνεις δεν τόλμησε να τον αγγίξει με την αγάπη του στα χέρια του.Ακόμη και οι πιο άγριοι δαίμονες θαύμασαν την αγάπη εκείνου και εκείνης,που υπέμενε τόσα πολλά…

Οι θρύλοι μιλούσαν για μια νέα εποχή αλλαγής ερχόταν,οι ουρανοί πλέον χαμογελούσαν με κάθε ανατολή των τριών ηλίων του Φεβολάιζεν,και όλα έμοιαζαν καλά.Μα εκείνος είχε ακόμη ένα κενό στην καρδιά του…

‎”Το να τα έχεις όλα,δεν είναι αρκετό.Θες και άλλο,θες και άλλο…θες αγάπη…” ,σκεφτόταν και το βλέμμα του χανόταν,σε άλλες εποχές…

Δάκρυζε,και θυμόταν που έλεγε στο δάσκαλο του,ότι τα δάκρυα δεν αλλάζουν τον κόσμο.Μόνο οι ρόλοι αντιστράφηκαν ποια και πλήρωνε το δικό του τίμημα…

Τα Επικά του Μέγα Θεόδωρου,Τα Χρονικά της Απώλειας,Μέρος ???.


Μέγα Θεόδωρε,Μέγα Θεόδωρε ξανά,κοίταξε τους στα μάτια και μην μιλήσεις ξανά.

Μέγα Θεόδωρε,Μέγα Θεόδωρε ξανά,κλάψε για αυτούς που δεν έχουν δάκρυα πραγματικά…

Ξεκίναγες το βήμα του χορού,μύθοι των ουρανών και πόνοι του κόσμου αυτού.Σώματα βαμμένα από την αμαρτία πορφυρά,να καλούν δαίμονες,θεούς και να δακρύζουν με μάτια σκοτεινά…

desert-background-zoom-opti.gif

Με εκείνη την ανεξήγητη ορμή,στο χάος του κόσμου είχες χαθεί.Αναμασούσες λόγια λίγα και σοφά,άλλοι τα έλεγαν χρησμό,για πεθαμένες καρδιές και ανθρωπων ξεπεσμό…

Το τοπίο γύρω σου φαλακρό,με εκείνον τον δαίμονα αδήμονο να χαίρετε που θα σε δει νεκρό.Τώρα άνοιξε την ψυχής η πληγή,βγάλε κραυγή και σίγησε την δίψα για αγάπη σε όλη την γη…

Γύρεψες το σύνθημα να ακουστεί,για την επόμενη άνοιξη που εδώ δεν θα σε βρεί..

Ads




Recent Comments


    Ημερολόγιο

    January 2011
    M T W T F S S
    « Dec   Feb »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31