Τους συγγενείς σου δεν τους διαλέγεις μα τους φίλους σου τους διαλέγεις, καθώς είναι καθρέφτες δικοί σου.

Τους συγγενείς σου δεν τους διαλέγεις μα τους φίλους σου τους διαλέγεις, καθώς είναι καθρέφτες δικοί σου.
Και το αίμα νερό δεν γίνεται αλλά όταν αυτό το αίμα σε κουράζει και σε αρρωσταίνει τότε τι κάνεις?

Διαχωρίζεις τον εαυτό σου, καθώς βλέπεις δεν μπορείς να αλλάξεις τους άλλους αλλά μπορείς να αλλάξεις τον εαυτό σου και την αντίδραση σου στα στοιχεία που σε περιτριγυρίζουν.

Πολλές φορές το είπα και πάντα θα το διδάσκω στους μαθητές μου:
Δεν μας πληγώνουν οι εχθροί μας, εκείνοι είναι εκεί να δοκιμαστούμε αλλά οι πιο οικείοι σε εμάς αφού δεν σέβονται το ταξίδι μας.

Να διαλέγετε φίλους και να σας διαλέγουν εκείνοι που θα έχετε τον ίδιο δρόμο να βαδίσετε, εκείνοι που θα τους έχετε και θα σας έχουν αμοιβαία σε προτεραιότητα και όχι σαν τυχαία – αναγκαστική – επιλογή.

Γιατί δεν υπάρχει συγγενείς ανώτερος από εκείνον που όχι μόνο σέβεται το ταξίδι σου αλλά από εκείνον που ο Θεός έδωσε να βρεθεί στον δρόμο σου ώστε να βαδίσετε μαζί σε μονοπάτια που όλοι θα σε εγκατέλειπαν.

-Εκ του Μέγα Θεόδωρου.

Καλή σας νύχτα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *