Τοτε σταματησα να κοιταω τον ουρανο,και καταλαβα ποσο μικρος ημουν.
Η ηλιαχτιδες επεφταν απο ψηλα,σχιζοντας τα συνεφα και φώτιζαν τον μικρο εμενα,
σαν μια βροχη που με ελουζε και εσβηνε τις αμαρτιες μου.
Ηταν απο τις λιγες φορες που πραγματικα χαρηκα που ημουν ζωντανος…

Next Post Previous Post