Εκεί είμασταν,εσύ και εγώ,μαγεμένοι και μπερδεμένοι από τις σαρκικές και κοσμικές απολαύσεις…απολαμβάνοντας ο ένας το κορμί του άλλου.Ανυπομονώντας να αισθανθούμε τον επόμενο χτύπο της καρδιάς,με νου χαμένο σε κενά,όπου η λογική δεν βασίλευε,μόνο εμείς υπήρχαμε απομονωμένοι από όλο τον γνωστό κόσμο… love_isn__t_a_losing_game__by_cliodalton.jpg

‎Και εκεί,τα άστρα φώτιζαν τις μοναχικές μας βραδιές,απορροφημένοι σε σημείο παράνοιας στα μυστήρια του σύμπαντος και της έκφρασης του έρωτος,της αγάπης…

 

Εκεί υπήρξαμε αναλλοίωτοι μέσα από τα χρόνια και τους αιώνες,και μετά ήρθε η απώλεια…μετά σε πήραν μακριά από εμένα…

Next Post Previous Post