Θυμάμαι ήμουν αλαζόνας και δια των χαρισμάτων που μου έδωσε Εκείνος,προκαλούσα τους πάντες και ήθελα να γευτώ και να “δαγκώσω” τα πάντα και τους πάντες ,σαν ένας λαίμαργος λέοντας..

Εκείνο το βράδυ μπήκαν σε ένα από τα μέρη που οι άνθρωποι έπιναν και μεθούσαν,προκαλώντας για άλλη μαι φορά την τύχη μου και τον κόσμο.Διέκρινα τον πιο μεγαλόσωμο εκεί μέσα,καθισμένο άλλα ντυμένο με κουρέλια,μόνο του σε μία γωνιά.Κανείς δεν του έδινε σημασία,άλλα εγώ ήξερα…
Χωρίς να πω τίποτα τον πλησίασα και το χτύπησα.Πολλές φορές.Μα εκείνος δεν κουνήθηκε καθόλου,μέχρι που σηκώθηκε και τότε όλοι διέκριναν το ποιος και τι ήταν.

1758546-whitebeard___one_piece

Μου αρέσεις μικρέ.Είσαι τολμηρός” είπε.Και συνέχισε… “θες να δεις και να ταξιδέψεις σε όλους τους κόσμους και να ανακαλύψεις μυστήρια που λίγοι έχουν δει,άλλα ξέρεις ότι με την τωρινή σου δύναμη δεν θα τα καταφέρεις.Ταξίδεψε λοιπόν με το όνομα μου,και θα ξέρουν όλοι ότι είσαι δικό μου παιδί.”

Αυτά τα λόγια μου είπε,και βγήκαμε και οι δύο έξω.Εκείνος κίνησε προς τα δεξιά και εγώ αριστερά.Θα συναντιόμασταν σε 12 χρόνια,στην γραμμή που σκίζει στα δυο το μεγαλύτερα βουνό του κόσμου.Ώρα να κάνω την γη να σειστεί κάτω από τα πόδια μου σκέφτηκα,και να αλλάξω την ιστορία του κόσμου…

Next Post Previous Post