Κοιμόσουν κάτω από το φεγγάρι,και εγώ σε φώτιζα από τα πόδια έως τα άστρα που σου χάρισα και κατοικούσαν στα μαλλιά σου,και συχνά ένιωθα την επιθυμία και ένωνα τα χείλι μου με τα δικά σου… Σου είχα πει πολλές φορές να φύγεις από κοντά μου,γιατί θα κάνω την καρδιά σου να πονέσει.Σου είχα πει πολλές φορές να τρέξεις να σωθείς,γιατί κοντά μου ήταν σίγουρο ότι θα πληγωθείς…

night.jpg

Εσύ όμως έμεινες.Με αγκάλιασες και με φίλησες τρυφερά ,με όλη σου την αγάπη.Θερμά…και είπες,μου υποσχέθηκες ότι μαζί θα πολεμήσουμε αυτό το απύθμενο σκοτάδι,το σκοτάδι της καρδιάς μου.

Ήξερα ότι θα ήταν δύσκολο,το ήξερες και εσύ.Φύγε μακριά μου έλεγα και δάκρυζα κρυφά καθώς περιπλανιόμουν σε κόσμους άλλους,εκεί που κανείς δεν με ήξερε με μια ματωμένη καρδιά, αναζητώντας απαντήσεις που ο κόσμος δεν μπορούσε να μου δώσει.

Το μόνο που ήθελα ήταν να αισθάνομαι την καρδιά σου να χτυπάει μέσα στην αγκαλιά μου και την ανάσα σου απαλή πάνω στο δέρμα μου…

Next Post Previous Post