Είχα δει τόσους πολέμους και τόσο πόνο που λίγα όντα έχουν δει. Σφαγές αθώων πλασμάτων, αφανίσεις πλανητών, χαοτικές καταστάσεις με άστρα και διαστάσεις ολόκληρες να χάνονται η μία μετά την άλλη.

Ήμουν εκεί όταν οι ψυχές που θανατώνονταν αδίκως “γέννησαν” τους πρώτους θεούς-δαίμονες τους χάους,και ήμουν εκεί όταν η πρώτες Ανώτερες Δυνάμεις πολέμησαν μαζί τους.

Ήμουν εκεί όταν μαζευτήκαμε οι Τέσσερεις Λύκοι μπροστά στον Θρόνο Του και σκορπιστήκαμε σε κάθε άκρη και σε κάθε διάσταση των κόσμων έκαστος να αποδώσεις τα έργα των Νόμων και την δικαιοσύνη. Και σταγόνα αίμα αθώου δεν χύθηκε κατά την πορεία μας, τουλάχιστον έτσι έγινε για αιώνες και για χιλιάδες χρόνια.

Και εγώ ταξίδεψα από ζωή σε ζωή και από κόσμο σε κόσμο, κυνήγησα και έδεσα τους πρώτους 2 θεούς του χάους, αφού να τους θανατώσω δεν μπορούσα. Κατανίκησα τους ακόλουθους τους και τους 6 αρχηγούς τους κατά κράτος και έφερα ειρήνη εκεί που βασίλευε το χάος αποτρέποντας οποιοδήποτε δαίμονα η αρνητική οντότητα να ξαναπεράσει από τα εκείνα μέρη.

Θυσίασα την ζωή μου πολλές φορές και με πόνους ξαναγεννήθηκα πάλι για να πατώσω το σώμα και την ψυχή μου.


Από τους Τέσσερεις ήμουν ο πιο…παράξενος. Με άρνηση κατηγορηματική να χύσω ακόμη και σταγόνα αίματος αθώου και έτσι χρειαζόμουν τρεις φορές τον χρόνο που χρειάζονταν άλλοι να φέρουν εις πέραν την αποστολή τους. Πάντα έφτανα τελευταίος να αναφέρω τα όσα έγιναν στον Πατέρα, μα ποτέ δεν μου απέδωσε κατηγορία.

 

Είχα ορκιστεί ότι θα πολεμήσω ,όχι αναγκασμένος αλλά ελεύθερος. Και δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει καμία τιμή στην αιματοχυσία, στην άδικη. Περιορισμένος ήμουν πάντα στο τι μέσον θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω σε όσα έκανα λόγο αυτής της αίσθησης όμως δεν έκανα πίσω.

 

Και τα έχω δει όλα. Μπορώ να εξιστορήσω μάχες και καταστάσεις για να γράψω βιβλιοθήκες ολόκληρες και τέλος να μην υπάρχει..

Και τώρα είμαι κουρασμένος. Προσμένω..

Next Post Previous Post