Πως βρέθηκα στην δουλειά που είμαι τώρα,ε?Αρχικά μου προτάθηκε να γίνω ζιγκολό,με αμοιβή τάξεως των 500+ ευρώ ανά ώρα,αλλά με χαλούσε το ηθικό κομμάτι της υπόθεσης(το ανύπαρκτο δηλαδή…).Αργότερα έψαξα λίγο και βρήκα μια πολύ καλή δουλειά σε σχέση με υπολογιστές,όπου και δούλευα σαν σκυλί 10 ώρες την ημέρα με την εξωφρενικά υψηλή αμοιβή των 500 ευρώ ανά μήνα.Εκεί κάπου το μετάνιωσα και είπα “Άι στην μπανάνα(κατά το “άι στο καλό“)και κατανόησα ότι η καλύτερη δουλειά για εμένα ήταν η ανεργία.Από τότε κάθε φορά που με καλούν,ή με ζαλίζουν οι δικοί μου να πάω σε συνεντεύξεις,λέω ότι μπαρούφα μπορεί κανείς να φανταστεί έτσι ώστε να μην με πάρουν,αλλά τελικά όλοι με προσλαμβάνουν έως την στιγμή που θα σβερκώσω την διευθύντρια ή την γυναίκα του διευθυντή και τρώω την απόλυση στην μάπα,δηλαδή ουσιαστικά πάλι ζιγκολό κατέληξα με λιγότερα λεφτά όμως…Είναι ωραίο τελικά,το να είσαι άνεργος…(με λεφτά όμως!)

kermit.gif

Next Post Previous Post