Περπατώντας στην θάλασσα…


Περπατούσαμε μαζί στη θάλασσα με τα τρία μικρά παιδάκια μας.

Δυο κρατούσα εγώ,στα χεριά μου και ένα περπατούσε μπροστά μας και έτρεχε.Δίπλα μου εσύ χαμογελούσες περήφανη για τα μικρά μας και ευτυχισμένη.Έτσι πίστευα ότι ήσουν δηλαδή…

Και ο ήλιος έκαιγε,και μας φώτιζε καθώς έδυε και σε θαύμαζα…τα ξανθά σου μαλλιά.Τα υπέροχα σου μάτια,σαν μια θεά που περπατούσε ανάμεσα στους ανθρώπους.

Και ανέφερες μια σχέση του παρελθόντος σου,και είπες ότι σου έλειπαν στιγμές της.

Οργίστηκα.Κάτι μέσα μου έσπασε.Σου φώναξα..αν θες να πας πίσω σε αυτόν.

Σε διάλεξα ανάμεσα σε τόσες,γιατί ένιωθα την καρδιά σου.Πως τόλμησες να πεις κάτι τέτοιο?

Φύγε είπα…

Πήρα τα παιδιά μας και πήγα σπίτι.

Βράδιασε…τα τάισα και ρώτησαν για εσένα ,γιατί δεν είσαι μαζί μας..τους είπα ότι η μαμά πήγε για μια δουλειά της.

Τα φίλησα και τα κοίμισα.Ξάπλωσα μόνος στο κρεβάτι…έκλαψα.Ακόμη πόναγα…

Περάσαν οι ώρες και ήρθες το βράδυ αργά..με μάτια κόκκινα..σε άκουγα που ακόμη έκλαιγες..

Ξαπλωμένος στο πλάι ήμουν και ήρθες από πίσω και με αγκάλιασες.

Δεν είπα τίποτα..άκουγα την καρδιά σου και εσύ την δική μου.

Ήξερες πως χτυπάει όταν πονάει η όταν χαίρετε.Τόσες φορές ξάπλωνες πάνω της.

Όπως με αγκάλιασες δεν μίλησες…απλά με φίλησες στο λαιμό και στον αυχένα.Δάκρυσα για λίγο,δάκρυσες και εσύ…

Ads




Recent Comments


    Ημερολόγιο

    September 2017
    M T W T F S S
    « Aug    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930