Ερχόντουσαν εκείνα τα βράδια Σαββάτου,τότε που όλοι διασκέδαζαν και μεθούσαν.Εγώ όμως ήμουν μόνος και τα μάτια μου δάκρυζαν,καθώς καμία ψυχή συνοδηπόρο δεν είχα και αναλογιζόμουν καταστάσεις προσπαθώντας να λύσω τα μυστήρια της καρδιάς… Προσπαθούσα μάταια να μετέχω και εγώ σε όλα αυτά,βάζοντας μια μάσκα και ενα ψεύτικο χαμόγελο ελπίζοντας ότι κάποια μέρα θα χαθώ σε αυτή την μέθη,αλλά αυτή η μέρα δεν ήρθε ποτέ.

gentle_caress.jpg

Τι έκανα λάθος,γιατί εξελίχθηκαν έτσι τα πράγματα?

Οι σοφοί λέγαν ότι η ταπεινοφροσύνη είναι η μέγιστη αρετή,εκείνη που οι δαίμονες δεν έχουν ιδέα τι είναι και ούτε να την μιμηθούν μπορούν.

Από αυτό έχω,μου δόθηκε σαν χάρισμα και δοκιμασία.Αυτό θέλω να πιστεύω τουλάχιστον.

Κάποιες φορές παραπονέθηκα εις τον Πατέρα μου,γιατί με δοκιμάζει έτσι.

Και Εκείνος μου χάιδευε τα μαλλιά τα βράδια που οι δαίμονες θελαν να βασανίσουν την ψυχή μου,και μου έλεγε:

Από αντίδραση τον δρόμο αυτόν επέλεξες και δεν εζήτησες την βοήθεια Μου τότε.Μπήκες σε ζώνη εμπόλεμη ενώ καρδιά ειρηνική είχες παιδί Μου,γιαυτό και έγιναν όσα έγιναν.Εσύ επέλεξες,Εγώ σε προστάτευσα όσο εσύ Μου επέτρεψες και ζήτησες.

Σώπαινα τότε και ήξερα…κατανοούσα πλέον.Όχι με την λογική,αυτή χάνετε και σκορπίζετε.

Με την καρδιά και την ψυχή μου.Εκείνες οι σταγόνες Αγάπης Του με άλλαζαν αλλά το παράπονο μου έμενε.

179855-8c9aad15bf136a46ir4.jpg

Προσμένω…

Next Post Previous Post