…σε έχω στην καρδιά μου,και τις πονεμένες νύχτες φώτιζες θα σκοτεινά όνειρα μου,μακάρι να είσουν εδώ. Εσένα που σε έχω στην ψυχή μου,είσουν τόσο καρό όλη η ζωή μου,γιατί να σε αρνηθώ?

Και τώρα όλα μου τα βήματα,μακριά σε έδιωξαν σαν άγρια χτυπήματα,τι ψέμα να σου πω?

Πλέον όλα είναι για εμένα ασήμαντα,αστέρια και μακρινά σύμπαντα χωρίς εσένα δεν μπορώ να ζω…

Σου είπα να ξέρεις πως όταν φεύγει η κάθε μοναδική μέρα,εγώ σαν ένας ιππότης με άσπρο άλογο θα έρχομαι από πιο πέρα,θα σε αγκαλιάζω και θα σε ακολουθώ.

Μα τώρα έφυγες εσύ η στεριά μου,και ακόμη σε έχω στην καρδιά μου,όλα όσα είπα και σε έδιωξα με πονούν.

Εδώ,εσύ και εγώ όντα ασήμαντα,αντέξαμε της πυρωμένης αγάπης τα κύματα,αλλά στο τέλος χάθηκα εγώ.

Αφιερωμένο στην πριγκίπισσα με τα πράσινα δακρυσμένα ματάκια.

e.jpg



Next Post Previous Post