Και εκεί που οι άλλοι βρίσκουν αγαλλίαση εγώ βρίσκω δυσφορία.

Και εκεί που οι άλλοι βρίσκουν αγαλλίαση εγώ βρίσκω δυσφορία.
Εκεί που οι άλλοι βλέπουνε ψεύτικα θαμπά χαμόγελα εγώ βλέπω δυστυχισμένες υπάρξεις και πραγματικά βαθύτατα πονεμένες ψυχές.

Ψυχές που δεν ξέρουν πού και πώς να βρουν λύτρωση ώστε να πάρουν μία ανάσα και να χαμογελάσουν σε μία στιγμή παιδικής ευδαιμονίας.
Σε όλες αυτές τις περιπλανήσεις μου κάνω τον εαυτό μου χωμάτινο, όπως είναι όλοι γύρω μου και έτσι ζω, πονώ και υποφέρω μαζί με όλο τον κόσμο.

Πονάω μαζί με τη μητέρα που δεν έχει κάτι να ταΐσει το παιδί της, Με εκείνον που είχε όνειρα για σπουδές όμως στην θέση τους τώρα μπήκανε 12 ώρα εργασίας ακατάπαυστης και κουραστικής.
Με την μεσήλικη που αναγκάζεται να καθαρίζει σκάλες για να παίρνει ψίχουλα για να μπορεί να συντηρήσει στο σπίτι τα παιδιά της και πιθανόν και κάποια εγγόνια, τη στιγμή εκείνη που κοιτάει φτηνιάρικα παιχνίδια σε ένα από τα μεγάλα μαγαζιά της Αθήνας μην μπορώντας να αντεπεξέλθει καν στα δικά της έξοδα αλλά μη θέλοντας να στενοχωρήσει όσους την αγαπούν.

Νεκρές υπάρξεις που κινούνται σε μέρη που δεν έχουν τίποτα να τους προσφέρουν επαναλαμβάνοντας τις ίδιες ανούσιες πράξεις και κάπου εκεί με το βλέμμα χαμένο να κοιτάνε ψάχνοντας τον παράδεισο.

Εκεί ανάμεσα να βρίσκομαι και εγώ και να αναρωτιέμαι τι μπορώ να κάνω για να τα αλλάξω όλα αυτά? Ειλικρινά δεν ξέρω ποια είναι η απάντηση μα βλέπω ότι οι περισσότεροι έχουν παραδοθεί

Εδώ στέκομαι λοιπόν εγώ ματωμένος, αρνούμενος να παραδώσω ότι όπλο έχω μεχρι την τελευταία μου ανάσα. Ξέρω ενδόμυχα ότι αυτό θα με καταδικάσει σε θάνατο γιατί ο κόσμος είναι νεκρός και εγώ είμαι ζωντανός.

Μακάρι μία μέρα να ξυπνήσω και να δω όλους εκείνους που είναι δυστιχοισμενοι να χαμογελάνε έστω για λίγο να μπορέσω και εγώ να χαμογελάσω μαζί και όχι να πικραίνομαι που οι δαίμονες κερδίζουν τις ψυχές των ανθρώπων αμαχητί.

-Εκ του Μέγα Θεόδωρου
3/1/2018

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *