Και εγω ήμουν εκεί..σωριασμένος.Με ενα κενό εκεί που θα έπρεπε να ήταν η καρδιά μου…και το αίμα κυλούσε γύρω μου.Εχανα την συνείδηση μου…
Πεθαίνω σκέφτηκα.Ετσι τελιωσαν όλα.Νικήθηκα πρωτη φορα στη ζωή μου…

Και τότε εκείνη η μικρη κινδύνεψε και φώναξε το μόνο ονομα που ήξερε και αγαπουσε,το μονο που εμπιστευόταν.Κλαίγοντας…

Και εγώ σηκώθηκα.Το σώμα μου σηκωθηκε μόνο του.

Και άφησα τα πιο αγρια ένστικτα μου έξω,και το σκοτάδι να με απορροφήσει τελειως.Το να αγαπας,είναι το να προστατεύεις.Μόνο αυτό ηξερα και μόνο αυτό πίστεψα…

Εβγαλα μια κράυγη πονου καθώς έχανα την ψυχή μου,για να την σωσω.Στιγμιαια ολα παγωσαν καθως εκεινη καταλαβε τι έκανα,και δάκρυσε.
Δεν αφησα κανέναν ζωντανό.
Ακόμη και έτσι την κοιταξα μια τελευταια φορα,και εφυγα.

Βασανισμένη ψυχή ,ψιθύρισε εκεινη.Περιπλανήσου και βρες λύτρωση…

Next Post Previous Post