Και ο Μέγας Θεόδωρος ένα άστρο πάλι προσπαθεί να φτάσει,ανεβαίνει,πέφτει μα να σταματήσει ούτε που θα δοκιμάσει.Με το σώμα του παλεύει να νικήσει της βαρύτητας το μυστήριο,μα ξέρει πως ουσιαστικά πάντα θα είναι δεμένος από αυτό το μαρτύριο.Έτσι αποφασίζει να κάτσει κοντά σε μια λίμνη να πιει,να ξεδιψάσει.Και τότε εκείνη εμφανίζετε ξανά με τον πόνο του να γελάσει.Φωτεινή στην όψη μας η καρδιά της γεμάτη δηλητήριο,προσπαθεί να τον αποτρέψει από το καλό και να του φορτώσει άλλο ένα μαρτύριο. Εκείνος όμως θέλει να της μιλήσει για την ανθρωπιά και την καλοσύνη,όμως εκείνη ανένδοτη το παραδίδει στο σημείο που βρισκότανε όλοι Εκείνοι.

ΜΘ:”Για τον δικό μου Θεό,τους πάντες θα αρνηθώ” και τότε του δέσανε τα χέρια,τον έκοψαν με μαχαίρια,γελάει αυτός,με την βρωμιά τους,ο Θεός τον λυτρώνει και φωτίζει,εκείνος λύνεται και τότε τα λόγια τους θυμίζει:”Για εσάς θα πω 2 λόγια από την Πριγκίπισσα Ασίζη.Εκείνη που ήταν καλή όμορφη έδινε στους άλλους τα πάντα,ενώ η ίδια έτρωγε μόνο ρύζι.Μου είπε να σας διδάξω την ανθρωπιά και την καλοσύνη,και ας είναι το κόστος η ζωή μου αυτό ας γίνει“…

Next Post Previous Post