Θα υπάρξουν καλύτερες μέρες είπαν,μα εγώ προτιμούσα τις δύσκολες μαζί σου.
…και τώρα βρέχει,και εκνευρίζομαι.
Απλά τότε στο έλεγα,ενώ τώρα δεν έχω κάποιον να το μοιραστώ.
large
Και τώρα πάνε μήνες..4 ή 5? Δεν έχει σημασία καμία,είναι αιώνες για εμένα.
Και τις νύχτες στην θάλασσα κάθομαι και κοιτάω το άπειρο,μακάρι να μην είμασταν έτσι και να κάναμε ότι έπρεπε νωρίτερα.

Και ξέρεις,κάθε βράδυ σου λέω καληνύχτα.
Αλλά δεν έχω το λαιμουδάκι σου πλέον να φιλάω.
Καμί άλλη δεν έχει τα μάτια σου,ούτε το θάρρος σου.
Και αυτό που ζητάω πλέον…δεν ξέρω αν υπάρχει.

Εσένα. Απο την αρχη.
Όμως για κάθε άνθρωπο δίνεται μια ευκαιρία μόνο.

Next Post Previous Post