Γεννήθηκα, ήμουν και θα είμαι φτιαγμένος για το καλοκαίρι. Παράξενο πλάσμα από τη φύση μου περιπλανιέμαι με φως που δεν είναι δικό μου σε μέρη όπου υπάρχει το απόλυτο σκοτάδι. Δεν είχα το χρόνο και την πολυτέλεια να δω λουλούδια να ανθίζουν και τον ήλιο να ανατέλλει Άλλωστε αυτός ο κόσμος δεν προσέφερε ποτέ αυτό που ήθελα – ηθικηστικές προσεγγίσεις και μάταια λόγια ήταν τα δώρα του και εγώ ποτέ δεν τα δέχτηκα.

Πόσο λατρεύω αυτό τον κόσμο, ένα πελώριο παλάτι – εκείνο που σου προσφέρει κάθε απόλαυση και μέσα σε μία στιγμή παράνοιας βλέπεις τον εαυτό σου δίπλα από τον παράδεισο…

Εκ του Μέγα Θεοδωρου.
Καληνύχτα

Next Post Previous Post