Βάδιζα κάτω από τον αυτό ήλιο του καλοκαιριού…


Βάδιζα κάτω από τον αυτό ήλιο του καλοκαιριού,με συναισθήματα σαν καταιγίδες ερήμου,να θέλουν να βγουν,να σπάσουν την καρδιά μου και να πλημμυρίσουν τον κόσμο όλο…

Μου έλειπε κάτι και δεν ήξερα τι και για ποιόν λόγο.Αφού τα έχω όλα!ΝΑ δακρύσω θέλησα,και όλοι εκείνοι καραδοκούσαν να δουν την στιγμή αδυναμίας μου και σαν θηρία να ορμήξουν στην σάρκα και την ψυχή μου και κομμάτια να τα κάνουν.

Παρακάλεσα τότε τον ουρανό να βρέξει,για εμένα και εκέινος απάντησε:

 Φώτισε με το χαμόγελο σου σαν ήλιος,αλλά κλάψε σαν βροχή.Απόλαυσε αυτό τον μαρτύριο και διδάξου από τον πόνο σου.Θα ξανά αγαπήσεις Μέγα,θα ξανά αγαπήσεις…
Και έβρεξε,σαν χθες το θυμάμαι.Βάδιζα και γελούσα με μάτια που δάκρυζαν αναλογιζόμενος τις αλήθειες της ζωής που αρνούνται οι άνθρωποι και ζουν στο σκοτάδι.Βάδιζα και άλλοτε έτρεχα για λίγο,μικρό παιδί που ανακάλυψε ξανά το πως είναι η απλότητα και η μοναδικές στιγμές αυτές της ζωής που χάνοντε μετά από λίγο…
 -Τα Επικά του Μέγα Θεόδωρου,???,???.

Ads




Recent Comments


    Ημερολόγιο

    September 2017
    M T W T F S S
    « Aug    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930