Είχα που λέτε πάει τις προάλλες έξω με κάτι κορασίδες και τρώγαμε,πίναμε και λέγαμε ιστορίες του παλιού καλού καιρού(προχθές δηλαδή που είχαμε οργανώσει ένα όριο…).Στο τέλος πήγε 3 το πρωί και είπαμε να το διαλύσουμε και να πάμε σπίτια μας….Εκεί έγινε το μοιραίο.Πήγαινα με τα πόδια προς το σπίτι,και περνώντας έξω από ένα ακρωτήρι,μου άρεσε η θέα και έκατσα να ομιλήσω με τα άστρα.Τι ωραίος ακρωτηριασμός…! Ω,ναι χόρεψε μαζί μου!

Next Post Previous Post